"Oι παλιες εκφάνσεις φυλετικου, σεξουαλικου, θρησκευτικου σοβινισμου,
και λυσσαλεου εθνικιστικου φανατισμού αρχιζουν να μην λειτουργούν." - Carl Sagan
"Το θέμα του ποιος είμαι, του αν είμαι καλός ή κακός, αν επιτυγχάνω η όχι,
όλα αυτά αποκτώνται στην πορεία." - Dr. Richard Albert
"Είναι απλά μια βόλτα με τρενάκι,
μπορούμε να το αλλάξουμε όποτε θέλουμε.
Πρόκειται απλά για μια επιλογή. Χωρίς προσπάθεια και κόπο, εργασία ή χρήματα." - Bill Hicks
"Συνειδητοποίησα οτι το πήγαινα λάθος.
Το παιχνίδι ήταν να καταλάβω το ποιος ήδη ήμουν." - Dr. Richard Albert
“Θα δούμε μαζι το πόσο σημαντικό είναι να επιφέρουμε στον ανθρώπινο νού,
την ριζική επανάσταση.
Η κρίση, είναι μια κρίση της συνείδησης.
μια κρίση που αδυνατεί πλέον,
να δεχτεί τις παλιές νόρμες,
τα παλιά πρότυπα,
τις αρχαίες παραδόσεις.
Και, σκεπτόμενοι το πως είναι ο κόσμος σήμερα,
με όλη τη δυστυχία,
τις συγκρούσεις,
την καταστροφική κτηνωδία,
την επιθετικότητα,
και ούτω καθ'εξής...
ο άνθρωπος
είναι ακόμα όπως ήταν.
Είναι ακόμα κτηνώδης,
βίαιος,
επιθετικός,
άπληστος,
κι ανταγωνιστικός.
Και έχει δομήσει μια κοινωνία
με βάση αυτά τα χαρακτηριστικά. - J. Krishnamurti
- Zeitgeist -
- Addendum -
Subtitles by sotiris (sotkoul@hotmail.com)
Το να προσαρμόζεσαι σε μια εις βάθην άρρωστη κοινωνία δεν αποτελεί ένδειξη καλής υγείας. - J. Krishnamurti
Η σύγχρονη κοινωνία,
συντίθεται απο μια σειρά θεσμών.
Απο πολιτικούς θεσμούς,
νομικούς θεσμούς,
θρησκευτικούς θεσμούς,
μέχρι θεσμούς κοινωνικής θέσης,
οικογενειακών αξιών
και επαγγελματικής εξειδίκευσης.
Είναι εμφανής η έντονη επίδραση που έχουν αυτές οι παραδοσιακές δομές
στην διαμόρφωση της κατανόησης και της θεώρησής μας.
Ωστόσο, απο όλους τους κοινωνικούς θεσμούς μέσα στους οποίους γεννιόμαστε
που μας κατευθύνουν και μας διαπλάθουν,
φαίνεται να μην υπάρχει κανένα σύστημα πιο δεδομένο
και παρεξηγημένο,
απο το νομισματικό σύστημα.
Εχοντας λάβει σχεδόν θρησκευτικές διαστάσεις
το καθιερωμένο χρηματικό σύστημα κυριαρχεί
απολαμβάνοντας μια απο τις πιο αδιαμφισβήτητες μορφές πίστης.
Το πως δημιουργείται το χρήμα,
οι τακτικές διαχείρισής του,
και το πως πραγματικά επηρρεάζει την κοινωνία,
αφήνουν αδιάφορη τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού.
Σε έναν κόσμο όπου το 1% του πληθυσμού κατέχει το 40% του πλούτου,
σε έναν κόσμο όπου 34.000 παιδια πεθαίνουν καθημερινά
απο την ανέχεια και τις προλήψιμες ασθένειες
και που, το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει με λιγότερα απο 2 δολλάρια την ημέρα...
Ενα πράγμα είναι ξεκάθαρο.
Κάτι πάει πολύ στραβα.
Και, είτε το γνωρίζουμε είτε όχι,
το ζωτικό υγρό όλων των θεσμών μας
και άρα της ίδιας της κοινωνίας,
είναι το χρήμα.
Έτσι, η κατανόηση του χρηματοοικονομικού αυτού συστήματος
είναι θεμελιώδης για να κατανοήσουμε γιατί η ζωή μας είναι έτσι όπως είναι.
Δυστυχώς τα οικονομικά συχνά αντιμετωπίζονται με σύγχιση και βαρεμάρα
Ατέλειωτοι χείμαρροι απο οικονομικές αρλούμπες σε συνδυασμό με τρομακτικούς αλγόριθμους,
γρήγορα αποθαρρύνουν τον κόσμο απο την προσπάθεια κατανόησης.
Ωστόσο το γεγονός είναι οτι
η περιπλοκότητα σχετικά με το οικονομικό σύστημα είναι μόνο μια μάσκα,
σχεδιασμένη να κρύβει μια απο τις πιο παραλυτικές κοινωνικά δομές
που ανέχτηκε ποτέ η ανθρωπότητα.
"Κανείς δεν είναι πιο απελπιστικά σκλαβωμένος απο αυτόν που εσφαλμένα πιστεύει οτι είναι ελεύθερος."
-Johann Wolfgang von Goethe- 1749-1832
Αρκετά χρόνια πρίν, η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό Ταμείο
συνέταξαν ένα έγγραφο με τίτλο "Συγχρονη Χρηματική Μηχανική"
Αυτό το έντυπο περιγράφει λεπτομερώς τη θεσμική πρακτική δημιουργίας χρήματος
όπως αυτή αξιοποιείται απο το Αποθεματικό Ταμείο και το παγκόσμιο δίκτυο εμπορικών τραπεζών που υποστηρίζει.
Στις πρώτες σελίδες το έντυπο αναφέρει τους σκοπούς του.
Σκοπός αυτού του εντύπου είναι η περιγραφή της βασικής διαδικασίας δημιουργίας χρήματος
σε ένα κλασματικό αποθεματικό τραπεζικό σύστημα.
Επειτα συνεχίζει περιγράφοντας την κλασματική διαδικασία αποθεματικών
μέσω οικονομικής διαλέκτου.
Μια μετάφραση αυτής πάει κάπως έτσι:
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφασίζει οτι χρειάζεται ορισμένα χρήματα.
Ζητάει απο το Αποθεματικό Ταμείο (FED)ας πούμε 10 δισεκατομμύρια δολλάρια.
Το Αποθεματικό απαντά λέγοντας "ΟΚ, θα αγοράσουμε δέκα δις σε κρατικά ομόλογα απο εσάς".
Τότε η κυβέρνηση παίρνει μερικά κομμάτια χαρτί,
τυπώνει πάνω τους κάποιες επισημοφανείς μορφές
και τα βαφτίζει κρατικά ομόλογα.
Υστερα τους αποδίδει μιαν αξία που αθροίζεται σε δέκα δίς δολλάρια
και τα στέλνει στο FED.
Με τη σειρά του, το FED τυπώνει ένα μάτσο δικά του εντυπωσιακά κομμάτια χαρτί
Μόνο που αυτά ονομάζονται Ομοσπονδιακά Τραπεζογραμμάτια.
Επίσης αποδίδοντας τους την αξία των 10 δισεκατομμυρίων στο σύνολο.
Το Αποθεματικό τότε ανταλάσσει τα χαρτονομίσματα με τα κρατικά ομόλογα.
Μόλις ολοκληρωθεί η ανταλλαγή
η κυβέρνηση παίρνει τα τραπεζογραμμάτια
και τα καταθέτει σε έναν τραπεζικό λογαριασμό.
Και, με αυτήν την κατάθεση τα χαρτονομίσματα μετατρέπονται σε νόμιμο χρήμα,
προσθέτοντας δέκα δις δολλάρια στο Αμερικανικό απόθεμα.
Και ορίστε! Δέκα δισεκατομμύρια φρέσκα δολλάρια μόλις δημιουργήθηκαν.
Φυσικά, αυτό το παράδειγμα είναι γενίκευση
διότι στην πραγματικότητα αυτή η συναλλαγή γίνεται ηλεκτρονικά,
χωρίς τη χρήση χαρτιού.
Για την ακρίβεια, μόνο το 3% του Αμερικανικού χρηματικού αποθέματος υπάρχει σε φυσική μορφή.
Το υπόλοιπο 97% υπάρχει μόνο στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Τώρα, τα κρατικά ομόλογα είναι εν γένει φορείς χρέους.
Και όταν το Αποθεματικό αγοράζει αυτά τα ομόλογα
με χρήματα που ουσιαστικά δημιούργησε απο το τίποτα,
η κυβέρνηση δεσμεύεται να αποπληρώσει
αυτά τα χρήματα στο Αποθεματικό.
Με άλλα λόγια, τα χρήματα δημιουργήθηκαν μέσα απο το χρέος.
Αυτο το απίστευτο παράδοξο, το πώς χρήμα ή αξία
μπορεί να δημιουργηθεί απο χρέος
ή απο έλλειμα, θα γίνει πιο ξεκάθαρο
καθώς προχωράμε σε αυτην την "άσκηση".
Οπότε, η συναλλαγή ολοκληρώθηκε.
Και τώρα, δέκα δισεκατομμύρια $ βρίσκονται σε τραπεζικό λογαριασμό.
Εδώ είναι που γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον.
Γιατι, καθώς βασίζεται στο κλασματικό αποθεματικό σύστημα
αυτή η κατάθεση των δέκα δις δολλαρίων
γίνεται αυτόματα μέρος του τραπεζικού αποθέματος
όπως και όλες οι καταθέσεις.
Και, όσον αφορά τις προϋποθέσεις των αποθεμάτων
όπως αναφέρονται στη "Συγχρονη Χρηματική Μηχανική":
"Μια τράπεζα οφείλει να διατηρεί νόμιμα απαιτούμενα αποθεματικά
ίσα με ένα συγκεκριμένο ποσοστό των καταθέσεων της".
Αυτό ποσοτικοποιείται παρακάτω λέγοντας
"Σύμφωνα με τρέχουσες ρυθμίσεις
οι απαιτήσεις αποθέματος για τις περισσότερες συναλλαγές λογαριασμών είναι 10%”.
Αυτό σημαίνει οτι σε μια κατάθεση των $10 δίς,
το δέκα τοις εκατό, ή ένα δισεκατομμύριο
κρατείται σαν απαιτούμενο απόθεμα.
Ενώ τα υπόλοιπα 9 δισεκατομμύρια θεωρούνται ως πλεόναζον απόθεμα
που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν βάση
για νέα δάνεια.
τώρα, είναι λογικό να συμπεράνουμε οτι αυτά τα 9 δις
προκύπτουν απο τα προυπάρχοντα 10 δις του αποθέματος.
Ωστόσο, δεν συμβαίνει έτσι.
Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι οτι αυτά τα εννέα δις
απλώς δημιουργούνται εκ νέου απο το τίποτα,
επιπλέον στο υπάρχον απόθεμα των 10 δίς.
έτσι διευρύνεται το χρηματικό απόθεμα.
Όπως αναφέρεται στην "Σύγχρονη Χρηματική Μηχανική":
"Φυσικά αυτές" (οι τράπεζες),
"δεν πληρώνουν πραγματικά τα δάνεια των χρημάτων που λαμβάνουν ώς καταθέσεις.
Αν το έκαναν αυτό, δεν θα δημιουργείτο περισσότερο χρήμα"
Αυτό που συμβαίνει όταν κάνουν δάνεια
είναι να δέχονται δεσμευτικά γραμμάτια
-συμβόλαια δανεισμού-
σε αντάλλαγμα με μονάδες -χρήματα-
στο λογαριασμό συναλλαγών του δανειολήπτη.
Με άλλα λόγια, τα $9 δις μπορεί να δημιουργήθηκαν απο το τίποτα
απλά επειδή υπάρχει ζήτηση για ένα τέτοιο δάνειο
κι επειδη υπάρχει απόθεμα των 10 δις για να ικανοποιεί τις αποθεματικές απαιτήσεις.
Τώρα, ας υποθέσουμε ότι κάποιος πάει στην τράπεζα και
δανείζεται τα νέα διαθέσιμα $9 δις δολλάρια.
Το πιθανότερο είναι να πάρει αυτά τα χρήματα και να τα καταθέσει
στον δικό του τραπεζικό λογαριασμό.
Η διαδικασία τότε επαναλαμβάνεται
καθώς αυτή η κατάθεση γίνεται μέρος του τραπεζικού αποθέματος.
Το δέκα τοις εκατό απομονώνεται και το 90% των 9 δις
ή 8,1 δις είναι διαθέσιμα ως νέο χρήμα για περισσότερα δάνεια.
Και, φυσικά, αυτά τα 8,1 δίς μπορούν να εκταμιευθούν και να επανακατατεθούν δημιουργώντας επιπλέον 7,2 δις,
σε 6.5 δις... to 5.9 δις... κ.ο.κ...
Αυτή η καταθετική-αποθεματική δημιουργία χρήματος μπορεί τεχνικά να συνεχιστεί στο διηνεκές.
Το μέσο μαθηματικό αποτέλεσμα είναι ότι περίπου 90 δις δολλάρια μπορούν να δημιουργηθούν απο τα αρχικά 10 δις.
Με άλλα λόγια:
Για κάθε κατάθεση που γίνεται στις τράπεζες, δημιουργείται το εννιαπλάσιο ποσό απο το τίποτα.
ΧρηματοΦοβικοί. Ζητήστε απο την πρόθυμη Τράπεζα της Αμερικής για μια κανάτα
ηρεμηστικού, άμεσου χρήματος.
Λ-Ε-Φ-Τ-Α σε μορφή προσωπικού δανείου.
τώρα που κατανοήσαμε τον τρόπο δημιουργίας χρήματος του κλασματικού τραπεζικού συστήματος
προκύπτει μια λογική αν και ψευδαισθητική ερώτηση:
Τι είναι αυτό που δίνει στα νεοδημιούργητα χρήματα αξία;
Απάντηση: τα χρήματα που ήδη υπάρχουν.
Το νέο χρήμα κυριολεκτικά κλέβει την αξία του απο το ήδη υπάρχον ρευστο.
Διότι ο συνολικός όγκος χρήματος ολοένα αυξάνεται, μη σεβούμενος τις ανάγκες για αγαθά και υπηρεσίες.
Και, καθώς η προσφορά και η ζήτηση καθορίζουν την ισορροπία
οι τιμές αυξάνονται μειώνοντας την αγοραστική ισχύ κάθε δολλαρίου.
Αυτό γενικά ονομάζεται πληθωρισμός.
Και ο πληθωρισμός είναι ένας κρυφός φόρος για το κοινό.
Ποιά είναι η συμβουλή που παίρνουμε γενικά; Είναι, αυξήστε την κυκλοφορία.
Δεν λενε: υποτιμήστε την κυκλοφορία Δεν λένε: χαμηλώστε την διαθεσιμότητα.
Δεν λένε: κλέψτε αυτούς που είναι ασφαλείς λένε: μειώστε τα επιτόκια
Η πραγματική απάτη είναι όταν παραποιούμε την αξία του χρήματος
Οταν δημιουργούμε χρήμα απο το τίποτα δεν έχουμε αποθέματα
Άρα η ερώτησή μου είναι η εξής: Πώς στο καλό περιμένουμε να λύσουμε τα προβλήματα πληθωρισμού
δηλαδή την αυξηση της νομισματικής κυκλοφορίας μέσω περισσότερου πληθωρισμού;
Φυσικά, δεν γίνεται.
Το κλασματικό αποθεματικό σύστημα χρηματικής διεύρυνσης είναι εν γένει αυξητικό.
Καθώς η διόγκωση της νομισματικής κυκλοφορίας χωρίς την
ανάλογη άυξηση των αγαθών και υπηρεσιών
πάντοτε θα υποβιβάζει το νόμισμα.
Για την ακρίβεια, μια γρήγορη ματιά στην ιστορική αξία του δολλαρίου
σε αντιπαράθεση με την νομισματική κυκλοφορία
αντανακλά αυτήν την πραγματικότητα σαφέστατα,
καθώς η αντίστροφη αναλογία είναι προφανής.
Ενα δολλάριο του 1913 αντιστοιχεί σε $21,60 το 2007 για να ισοτιμήσει.
Αυτό είναι μια υποτίμηση της τάξης του 96% απο την ίδρυση του Αποθεματικού Ταμείου.
Τώρα, εάν η πραγματικότητα της συνεχούς άυξησης του πληθωρισμού μοιάζει γελοία και αυτοκαταστροφική
τότε είναι υποθεματισμός σε σχέση με το πώς πραγματικά λειτουργεί το οικονομικό σύστημα.
Γιατί στην οικονομία μας το χρήμα είναι χρέος
και το χρέος είναι χρήμα.
Ορίστε ένας πίνακας της νομισματικής κυκλοφορίας στις ΗΠΑ απο το '50 εώς το 2006
Κι εδώ είναι ένας πίνακας του εθνικού χρέους για την ίδια περίοδο.
Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το πόσο όμοιες είναι οι καμπύλες.
Γιατί όσο περισσότερο χρήμα υπάρχει τόσο αυξάνεται και το χρέος
Κι όσο αυξάνεται το χρέος αυξάνεται και το χρήμα
για να το πούμε διαφορετικά, κάθε δολλάριο στο πορτοφόλι σας
οφείλεται απο κάποιον σε κάποιον.
Γιατί θυμηθείτε: ο μόνος τρόπος να δημουργηθεί το χρήμα είναι μέσω δανείων.
Συμπερασματικά, αν όλοι στη χώρα μπορούσαν να αποπληρώσουν τα χρέη, μαζί με την κυβέρνηση,
δεν θα έμενε ούτε δολλάριο στην κυκλοφορία.
"Αν δεν υπήρχαν χρέη στο νομισματικό μας σύστημα τότε δεν θα υπήρχε καθόλου χρήμα"
Marriner Eccies - Διοικητής του Αποθεματικού Ταμείου, 30 Σεπτεμβρίου, 1941
Για την ακρίβεια, η τελευταία φορα στην Αμερικανική ιστορία που αποπληρώθηκε το εθνικό χρέος
Ηταν το 1835, όταν ο πρόεδρος Andrew Jackson έκλεισε την Κεντρική τράπεζα, προκάτοχο του Αποθεματικού Ταμείου.
Για την ακρίβεια ολόκληρο το πολιτικό σχέδιο του Τζάκσον ουσιαστικά περιστρεφόταν
γύρω απο τη δέσμευση του να κλείσει την Κεντρική Τράπεζα.
Αναφέροντας μάλιστα σε κάποια σημεία:
"Οι έντονες προσπάθειες της τράπεζας αυτής να ασκεί έλεγχο στην κυβέρνηση
δεν είναι παρά προάγγελοι της μοίρας που περιμένει τον Αμερικανικό λαό
εάν εξαπατηθούν στην διαιώνιση αυτού του ιδρύματος
ή στην ίδρυση ενός παρόμοιου."
Δυστυχώς αυτό το μήνυμα δεν πολυχρόνισε.
Και οι διεθνείς τραπεζίτες πέτυχαν την ίδρυση άλλης μιας κεντρικής τράπεζας,
του Αποθεματικού Ταμείου. Και για όσο αυτός ο θεσμός ισχύει
το αιώνιο χρέος είναι εγγυημένο.
Μέχρι τώρα είδαμε οτι το χρήμα δημιουργείται απο τα χρέη μέσω των δανεισμών.
Αυτά τα δάνεια βασίζονται στα αποθεματικά των τραπεζών,
και τα αποθεματικά προκύπτουν απο τις καταθέσεις. Και μέσω του κλασματικού συστήματος
κάθε κατάθεση μπορεί να δημιουργήσει 9 φορές την αρχική της αξία.
Έπειτα, η υποτίμηση του νομίσματος αυξάνει τις τιμές στην κοινωνία.
Και καθώς όλο αυτό το ρευστό δημιουργήθηκε απο τα χρέη,
και τίθεται σε κυκλοφορία μέσω του εμπορίου,
οι άνθρωποι απομακρύνονται απο το αρχικό τους χρέος.
κι έτσι προκύπτει μια ανισορροπία όπου οι άνθρωποι ανταγωνίζονται στην εργασία
ώστε να τραβήξουν αρκετό χρήμα απο τα αποθέματα
για να καλύψουν το κόστος διαβίωσής τους.
Όσο δυσλειτουργικά και οπισθοδρομικά κι αν φαίνονται όλα αυτά
Υπάρχει μια παράμετρος που παραλείψαμε απο την εξίσωση.
Και πρόκειται για το δομικό στοιχείο
που αποκαλύπτει την πραγματικά απατηλή φύση του ίδιου του συστήματος.
Η εφαρμογή των τόκων.
Όταν η κυβέρνηση δανείζεται χρήματα απο το FED,
ή ένα άτομο δανείζεται απο μια τράπεζα,
Πρέπει σχεδόν πάντα να αποπληρωθεί με μεγάλο τόκο.
Με άλλα λόγια,
σχεδόν κάθε δολλάριο που υπάρχει
θα πρέπει σταδιακά να επιστραφεί στην τράπεζα μαζί με τον τόκο του.
Όμως,
εάν όλα τα χρήματα είναι δανεικά απο την Κεντρική Τράπεζα,
κι επεκτείνονται απο τις εμπορικές τράπεζες μέσω δανείων,
μόνο το λεγόμενο "τοκοφόρο κεφάλαιο"
δημιουργείται στα διαθέσιμα χρήματα.
Άρα, που βρίσκεται το χρήμα που θα καλύψει όλους τους αποδιδόμενους τόκους?
Πουθενά.
Απλώς δεν υπαρχει.
Οι διακλαδώσεις αυτού είναι εκπληκτικές.
Διότι το ποσό που οφείλεται στις τράπεζες
Θα ξεπερνά πάντα το διαθέσιμο χρήμα σε κυκλοφορία.
Γι' αυτό ο πληθωρισμός είναι μόνιμο χαρακτηριστικό στην οικονομία.
Απαιτείται διαρκώς νέο χρήμα ώστε να καλυφθεί το έμφυτο έλλειμμα του συστήματος
Που προκαλείται απο την ανάγκη αποπληρωμής των τόκων.
Αυτό επίσης σημαίνει ότι οι ελλείψεις και οι χρεωκοπίες είναι με μαθηματικό τρόπο
κυριολεκτικά ενσωματωμένες στο σύστημα.
Και θα υπάρχουν πάντα οι τελευταίοι τροχοί της άμαξας που θα την πληρώνουν.
Μια αναλογία είναι και το παιχνίδι με τη μουσική και τις καρέκλες:
Μόλις σταματήσει η μουσική πάντα κάποιος θα μένει εκτός.
Και αυτός είναι ο σκοπός.
Συνεχώς θα μεταφέρεται ο πραγματικός πλούτος απο τους ανθρώπους στις τράπεζες.
Γιατί, εάν δεν μπορείς να πληρώσεις το χρέος θα κατάσχουν την περιουσία σου.
Αυτό είναι ιδιαίτερα εξοργιστικό, όταν συνειδητοποιείς οτι ένα τέτοιο έλλειμμα όχι μόνο είναι αναπόφευκτο
μέσω της κλασματικής πρακτικής, αλλά και λόγω του γεγονότος
οτι τα χρήματα που σου δάνεισε η τράπεζα
στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν νόμιμα.
Το 1969 στη Μινεσότα έγινε μια δικαστική διαμάχη σχετικά με έναν άνθρωπο ονόματι Τζερόμ Ντέιλι
που αντιμετώπιζε την κατάσχεση της οικίας του απο την τράπεζα που του παρείχε το δάνειο αγοράς του.
Το επιχείρημά του ήταν ότι το συμβόλαιο δανεισμού απαιτούσε και απο τις δυο μεριές
δηλαδή αυτόν και την τράπεζα, να προβάλουν αμφότεροι κάποιου είδους ιδιοκτησία για την συναλλαγη.
Με νομικούς όρους αυτό λέγεται
Ανταμοιβή (η βάση ενός συμβολαίου. Συμφωνείται η ανταλλαγή μιας μορφής ανταμοιβής με κάποια άλλη.)
Ο Κ. Ντέιλι εξήγησε οτι τα χρήματα στην πραγματικότητα δεν αποτελούσαν ιδιοκτησία της τράπεζας.
Διότι δημιουργήθηκαν απο το τίποτα αμέσως μόλις υπογράφηκε η συμφωνία δανεισμού.
Θυμάστε τι αναφέρει η "Σύγχρονη Χρηματική Μηχανική" για τα δάνεια;
Αυτό που κάνουν, όταν δανείζουν, είναι να δέχονται υποσχετικά γραμμάτια σε αντάλλαγμα με χρήματα.
Τα αποθέματα παραμένουν αμετάβλητα απο τις συναλλαγές δανεισμού.
Όμως, οι αποθεματικές μονάδες προσθέτουν συνεχώς στα συνολικά αποθέματα του τραπεζικού συστήματος.
Με άλλα λόγια τα χρήματα δεν προέρχονται απο τους υπάρχοντες πόρους.
Η τράπεζα απλώς τα εφευρίσκει, χωρίς να δίνει τίποτα δικό της
εκτός απο μια θεωρητική υπαιτιότητα στα χαρτιά.
Καθώς η υπόθεση προχωρούσε, ανέβηκε στο βάθρο ο πρόεδρος της τράπεζας, ο κ. Μόργκαν.
Και στο προσωπικό του μνημόνιο ο δικαστής, ανακάλεσε οτι ο ενάγων -ο πρόεδρος της τράπεζας-
"παραδέχτηκε ότι σε συνεργασία με το Αποθεματικό Ταμείο πράγματι δημιούργησαν τα χρήματα
και τις μονάδες μέσα στα λογιστικά τους βιβλία.
Τα χρήματα άρχισαν να υπάρχουν όταν τα δημιούργησαν οι ίδιοι. Ο κ. Μόργκαν παραδέχτηκε οτι
δεν υπάρχει κανένας Αμερικανικός νόμος η θέσπισμα που να του έδινε το δικαίωμα να πράξει έτσι.
Οφείλει να υπάρχει νομικός παράγοντας που να υποστηρίζει το γραμμάτιο.
Οι ένορκοι αποφάνθηκαν ότι δεν υπάρχει νομικός παράγοντας κι εγώ συμφωνώ."
Επίσης πρόσθεσε ποιητικά "μόνο ο Θεός μπορεί να δημιουργήσει αξίες απο το τίποτα".
Και με αυτήν την αποκάλυψη το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση κατάσχεσης και ο Ντέιλι κράτησε το σπίτι του.
Οι επιπλοκές αυτής της δικαστικής απόφασης είναι τεράστιες.
Γιατί κάθε φορά που δανείζεστε χρήματα απο μια τράπεζα είτε με τη ώς δάνειο ή πιστωτικής κάρτας
τα λεφτά που παίρνετε δεν είναι μόνο πλαστά, αλλα αποτελούν επίσης μια παράνομη μορφή ανταμοιβής.
Αρα ακυρώνεται το συμβόλαιο αποπληρωμής. Διότι η τράπεζα δεν ήταν ποτέ ο νόμιμος ιδιοκτήτης των χρημάτων αυτών.
Δυστυχώς τέτοιες νομικές συνειδητοποιήσεις απωθούνται και αγνοούνται.
Και το παιχνίδι της συνεχούς μεταφοράς πλούτου και του συνεχούς χρέους συνεχίζεται.
Και αυτό μας φέρνει στο απόλυτο ερώτημα:
Γιατί;
Κατά τον Αμερικάνικό Εμφύλιο ο Πρόεδρος Λίνκολν παρέκαμψε τα υψηλότοκα δάνεια
που πρόσφεραν οι Ευρωπαϊκές τράπεζες και αποφάσισε να κάνει αυτό που συμβούλευαν οι εθνοπατέρες.
Το οποίο ήταν να δημιουργηθεί μια ανεξάρτητη και εν γένει ελεύθερη χρεών νομισματική κυκλοφορία.
Ονομάστηκε η "Greenback".
Λίγο μετά την λήψη αυτού του μέτρου, κυκλοφόρησε ένα εσωτερικό έγγραφο
μεταξύ ιδιωτικών Βρετανικών και Αμερικανικών τραπεζικών συμφερόντων που ανέφερε:
"Η δουλεία δεν είναι παρα η κατοχή της εργασίας και φέρει μαζί την φροντίδα των εργατών,
ενώ η Ευρωπαϊκή μέθοδος είναι οτι το κεφάλαιο ελέγχει την εργασία μέσω του ελέγχου των μισθών.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τον έλεγχο του χρήματος.
Δεν θα είναι αποτελεσματικό να επιτραπεί το "Greenback", καθώς δεν θα μπορούμε να το ελέγξουμε.
η κλασματική αποθεματική πολιτική
που διαπράχθηκε απο το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό
και πρακτικά εξαπλώθηκε στην συντριπτική πλειοψηφία των τραπεζών παγκοσμίως
είναι στην ουσία ένα σύστημα σύγχρονης δουλείας.
Σκεφτείτε το, τα χρήματα δημιουργούνται απο το χρέος.
Τί κάνουν οι άνθρωποι όταν χρωστούν;
Πιάνουν δουλειά για να ξεχρεώσουν.
Ομως εάν τα χρήματα μπορούν να δημιουργηθούν απο δανεισμούς,
πώς η κοινωνία θα είναι ποτέ ελεύθερη χρεών;
Δεν μπορεί κι αυτός είναι ο σκοπός.
Και είναι ο φόβος της απώλειας των πόρων, σε συνδυασμό με την προσπάθεια να συμβαδίζουμε
με το συνεχές χρέος και τον έμφυτο στο σύστημα πληθωρισμό,
ανακατεμένα με την αναπόφευκτη ανέχεια της ίδιας της διανομής χρήματος
που δημιουργείται απο τους τόκους αδύνατον να αποπληρωθούν,
που κρατά τον μισθωτό-σκλάβο στη γραμμή,
να τρέχουν σε έναν φαύλο κύκλο, μαζί με εκατομμύρια άλλους.
Ουσιαστικά ενδυναμώνοντας μια αυτοκρατορία
που ωφελεί μόνο μια ελίτ στην κορυφή της πυραμίδας.
Γιατί, στο τέλος της εργάσιμης μέρας
για ποιόν εργαζόμαστε στην πραγματικότητα;
Για τις Τράπεζες!
Το χρήμα δημιουργείται στην τράπεζα και αναπόφευκτα καταλήγει ξανά εκεί.
Αυτοί είναι οι πραγματικοί αφέντες, μαζί με τις εταιρίες και τις κυβερνήσεις που υποστηρίζουν.
Η σωματική σκλαβιά απαιτεί τη στέγαση και σίτιση των ανθρώπων.
Η οικονομική σκλαβιά θέλει τους ανθρώπους να στεγάζονται και σιτίζονται μόνοι τους.
Πρόκειται για μια απο τις πιο ευφυείς πλεκτάνες κοινωνικού χειρισμού που δημιουργήθηκαν ποτέ.
Και στον πυρήνα του,
είναι ένας αόρατος πόλεμος ενάντια στον πληθυσμό
Το χρέος είναι το όπλο που χρησιμοποιείται για την κατάκτηση και υποδούλωση κοινωνιών,
και οι τόκοι είναι το κύριο πυρομαχικό του.
Και, ενώ η πλειοψηφία τριγυρνά τυφλή σε αυτή τη πραγματικότητα
οι τράπεζες σε συνεργασία με κυβερνήσεις κι εταιρίες
συνεχίζουν τελειοποιώντας και επεκτείνοντας τις τακτικές οικονομικού πολέμου
δημιουργώντας νέες βάσεις,
όπως η Παγκόσμια Τράπεζα
και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (IMF)
ενώ ταυτόχρονα εφευρίσκουν ένα νέο είδος στρατιώτη.
Η γέννηση του οικονομικού εκτελεστή
Υπάρχουν δύο τρόποι να κατακτήσεις και υποδουλώσεις ένα έθνος. ο ένας είναι με το σπαθί. ο άλλος με το χρέος.
John Adams - 1735-1826
Οι οικονομικοί εκτελεστές ειμαστε οι υπεύθυνοι για τη δημιουργία αυτής της πρώτης παγκόσμιας αυτοκρατορίας.
Και δουλεύουμε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους
Ομως, ίσως ο πιο κοινός είναι ο εντοπισμός μιας χώρας με πόρους, όπως είναι το πετρέλαιο
κι έπειτα κανονίζουμε ένα τεράστιο δάνειο για αυτή τη χώρα απο την Παγκόσμια Τράπεζα ή κάποια θυγατρική της.
Όμως τα χρήματα δεν πηγαίνουν ποτέ πραγματικά σε αυτή τη χώρα.
Αντίθετα, πηγαίνουν στις δικές μας μεγάλες εταιρίες για να χτιστούν έργα υποδομών σε αυτή τη χώρα.
Εργοστάσια ηλεκτρισμού, βιομηχανικά πάρκα, λιμάνια...
Πράγματα που ωφελούν λίγους πλούσιους ανθρώπους σε αυτή τη χώρα.
Μαζί με τις δικές μας εταιρίες.
Μα στην πραγματικότητα δεν υποστηρίζονται απο την πλειοψηφία του λαού. Ωστόσο, αυτός ο λαός,
ολόκληρη η χώρα φορτώνεται με ένα τεράστιο χρέος
και είναι τόσο μεγάλο που αδυνατούν να το ξεπληρώσουν και αυτό είναι μέρος του σχεδίου...
Δεν μπορούν να το ξεχρεώσουν!
Κι έτσι σε κάποια φάση, εμείς οι οικονομικοί εκτελεστές, επιστρέφουμε και τους λέμε "ακούστε"
"Χάσατε πολλά χρήματα, δεν μπορείτε να ξεχρεώσετε. Οπότε..."
"Πουλήστε το πετρέλαιό σας"
"Πολύ φτηνά στις πετρελαϊκές μας εταιρίες"
"Επιτρέψτε μας να στήσουμε μια στρατιωτική βάση στη χώρα..."
"Στείλτε στρατιώτες να υποστηρίξουν κάποιον δικό μας όπως..."
"στο Ιράκ ή ψηφίστε μας στην επόμενη συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών"
Ψηφίστε για την ιδιωτικοποίηση ηλεκτρικών εταιριών
ιδιωτικοποιήστε τα συστήματα ύδρευσης και αποχέτευσης και πουλήστε τα σε Αμερικανικές ή άλλες
πολυεθνικές εταιρίες.
Και όλο αυτό εξαπλώνεται παντού και είναι τυπικός ο τρόπος λειτουργίας του Διεθνούς Νομισματικού και της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Χρεώνουν μιαν ολόκληρη χώρα τόσο πολύ που δεν μπορούν να ξεχρεώσουν!
Κι έπειτα προσφέρονται να επαναχρηματοδοτήσουν αυτό το χρέος, ώστε να φορτωθούν ακόμα περισσότεροι τόκοι
Και ύστερα απαιτούμε...
αντάλλαγμα, αυτό που αποκαλείται "υποθετικότητα", ή καλή διακυβέρνηση
που βασικά σημαίνει οτι πρέπει να μας ξεπουλήσουν τους πόρους τους
μαζι μέ πολλές απο τις κοινωνικές τους υπηρεσίες, εταιρίες κοινής ωφέλειας...
τα εκπαιδευτικά τους συστήματα μερικές φορές,
τα ποινικά τους συστήματα,
Τα ασφαλιστικά τους ιδρύματα... σε ξένες εταιρίες
Οπότε είναι ένα διπλό - τριπλό - τετραπλό χτύπημα!
Η διδαχή του οικονομικού εκτελεστή ξεκίνησε κάπου στις αρχές του '50
όταν ο δημοκρατικά εκλεγμένος "Mossadegh"
που εξελέγη στο Ιράν
θεωρείτο ως "η ελπίδα της Δημοκρατίας"
για την μέση ανατολή ή παγκοσμίως. Ήταν ο Άντρας της Χρονιάς στο περιοδικό Time. Όμως...
ένα απο τα πράγματα που πρότεινε να εφαρμοστούν ήταν η ιδέα ότι
οι ξένες πετρελαικές όφειλαν να πληρώνουν τους Ιρανούς πολλά περισσότερα για το πετρέλαιο που εξήγαγαν
και οτι ο Ιρανικός λαός έπρεπε να επωφεληθεί απο το ίδιο του το πετρέλαιο. - παράξενη πολιτική -
Δεν μας άρεσε αυτό βέβαια, μα φοβόμασταν να κάνουμε αυτό που κάνουμε συνήθως, να στείλουμε δηλαδη στρατό
αντίθετα, στείλαμε έναν πράκτορα της CIA, τον Κέρμιτ Ρούσβελτ, συγγενή του Τέντυ Ρούσβελτ.
Και ο Κέρμιτ πήγε με μερικά εκατομμύρια δολλάρια και ήταν πολύ πολύ αποτελεσματικός
και σε λίγο χρόνο κατάφερε να ρίξει απο την κυβέρνηση τον Μοσσάντεγκ
και τον αντικατέστησε με τον Σάχη του Ιραν που ήταν πολύ πιο θετικός στα του πετρελαίου
και ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικό.
Επανάσταση στην Τεχεράνη
Πλήθη κόσμου στην Τεχεράνη.
Αξιωματικοί του στρατού φωνάζουν οτι ο Μοσάντεγκ παραδόθηκε και ότι το δικτατορικό του καθεστώς στο Ιραν τελείωσε.
Φωτογραφίες του Σάχη αναρτώνται στους δρόμους καθώς το αίσθημα αντιστρέφεται.
Ο Σάχης καλωσορίζεται σπίτι.
Οπότε εδώ στις ΗΠΑ, στην Ουάσινγκτον, ο κόσμος κοιτιόταν κι έλεγε "ουάου, εύκολο ήταν, και φτηνό!"
Έτσι καθιερώθηκε ένας ολοκαίνουριος τρόπος χειρισμού κρατών, και δημιουργίας μιας αυτοκρατορίας
το μόνο πρόβλημα ήταν οτι ο Ρούσβελτ ήταν επαγγελματίας πράκτορας της CIA
και άν τον έπιαναν οι κυρώσεις θα ήταν πολύ σοβαρές, οπότε τότε, πολύ γρήγορα πάρθηκε η απόφαση
να χρησιμοποιούνται ιδιωτικοί σύμβουλοι ώστε να διοχετεύουν τα χρήματα μέσω της Παγκόσμιας Τράπεζας ή του Διεθνούς Νομισματικού ή άλλων,
να χρησιμοποιούνται άνθρωποι σαν και μένα, εργαζόμενοι σε ιδιωτικές εταιρίες
ώστε εάν μας έπιαναν να μην υπάρχουν κυβερνητικές εγκρίσεις.
Όταν ο Αρμπενθ έγινε πρόεδρος της Γουατεμάλα, η χώρα ήταν υπό τον έλεγχο της εταιρίας United Fruit.
Οι μεγάλοι συνεταιρισμοί με τον Αρμπενθ έκαναν καμπάνια που έλεγε: "Θέλουμε να δώσουμε την γή πίσω στο λαό"
Και μόλις ανέλαβε την εξουσία εφάρμοσε πολιτική που θα έκανε ακριβώς αυτό
θα έδινε δηλαδη τα δικαιώματα γής πίσω στους πολίτες
Στη "United Fruit" αυτό δεν άρεσε και πολύ,
κι έτσι προσέλαβαν μια εταιρία δημοσίων σχέσεων
να ξεκινήσει μια τεράστια καμπάνια στις ΗΠΑ
ώστε να πείσει τις ΗΠΑ, τον κόσμο...τους πολίτες των ΗΠΑ, τον Τύπο των ΗΠΑ,
και το Κογκρέσο ότι ο Αρμπενθ ήταν Σοβιετική μαριονέτα.
Και ότι εαν του επιτρέπαμε να μείνει στην εξουσία οι Σοβιετικοί θα είχαν δικαιώματα σε αυτο το ημισφαίριο.
Και εκείνο τον καιρό υπήρχε τεράστιος φόβος στο μυαλό όλων για τον Κόκκινο τρόμο, τον Κομμουνιστικό τρόμο.
Και για να μη τα πολυλογούμε, απο αυτή την καμπάνια δημοσίων σχέσεων
προέκυψε μια δέσμευση απο την CIA και τον στρατό να τον ξεφορτωθούν.
Και μάλιστα, το κάναμε! Στείλαμε αεροπλάνα, στρατιώτες, εκτελεστές,
τα στείλαμε όλα μέσα για να τον σκοτώσουν. Και τον σκότωσαν
και μόλις έπεσε απο την κυβέρνηση,
ο νέος που ανέλαβε το αξίωμα, βασικά ξαναέδωσε τα πάντα στις μεγάλες πολυεθνικές.
Της United Fruit συμπεριλαμβανομένης
Το Εκουαδόρ, για πάρα πολλά χρόνια ήταν επικράτεια των προ-ΗΠΑ δικτατόρων
που συχνά ήταν βίαιοι. Τότε αποφασίστηκε να κάνουν μια δημοκρατική ψηφοφορία.
Ο Jaime Roldos έθεσε υποψηφιότητα και ο κύριος στόχος του, έλεγε, ως πρόεδρος θα ήταν...
... να σιγουρευτεί ότι οι πόροι του Εκουαδόρ θα χρησιμοποιούνταν για τη βοήθεια του λαού.
Και κέρδισε! Συντριπτικά.
Με τις περισσότερους ψήφους που συγκέντρωσε κανείς στο Εκουαδόρ.
Και άρχισε να εφαρμόζει την πολιτική του.
Ώστε να βεβαιωθεί ότι τα κέρδη του πετρελαίου θα πήγαιναν στην υπηρεσία του κόσμου.
Λοιπόν, ούτε αυτό μας άρεσε στις ΗΠΑ.
Με έστειλαν σαν έναν απο πολλούς Οικονομικούς Εκτελεστές για να αλλάξουμε τον Roldos.
Να τον διαφθείρουμε. Να τον πείσουμε... Να τον ενημερώσουμε... καταλαβαίνετε.
"Εντάξει, μπορείς να γίνεις πολύ πλούσιος, αν εσυ και η οικογένειά σου παίξετε το παιχνίδι μας."
"Όμως, αν συνεχίσεις να εφαρμόζεις την πολιτική που υποσχέθηκες...ε...θα φύγεις!"
Δεν άκουγε...
Δολοφονήθηκε.
Αμέσως μόλις συνετρίβη το αεροπλάνο, ολόκληρη η περιοχή αποκλείστηκε.
Οι μόνοι που είχαν προσβαση ήταν Αμερικανοί στρατιώτες απο μια κοντινή βάση
και κάποιοι απο τον Εκουαδορινό στρατό.
Όταν έγινε έρευνα
δυο απο τους κύριους μάρτυρες πέθαναν σε τροχαία δυστυχήματα πριν τους δοθεί η ευκαιρία να καταθέσουν.
Ενα σωρό πολύ περίεργα πράγματα συνέβησαν σχετικά με τη δολοφονία του Jaime Roldos.
Μου αρέσει που οι περισσότεροι που έλεγξαν την υπόθεση δεν έχουν αμφιβολία οτι ήταν δολοφονία.
Και φυσικά απο τη θέση μου σαν οικονομικός εκτελεστής περίμενα να του συμβεί κάτι,
δεν ήμουν σίγουρος αν θα ήταν πραξικόπημα ή δολοφονία,
αλλα οτι θα εβγαινε απο τη μέση επειδή ήταν αδιάφθορος,
δεν επέτρεπε στον εαυτό του να διαφθαρεί όπως θέλαμε εμείς να τον διαφθείρουμε.
Ο Omar Torrijos, πρόεδρος του Παναμά, ήταν, ξέρετε, ένας απο τους αγαπημένους μου ανθρώπους.
Τον συμπαθούσα τρομερά, ήταν χαρισματικός. Ηταν ένας άνθρωπος που ήθελε πραγματικά να βοηθήσει τη χώρα του.
Και όταν προσπάθησα να τον δωροδοκήσω ή διαφθείρω είπε "κοίτα Τζών..." με αποκαλούσε Χουανίτο.
Κοίταξε Χουανίτο, δεν χρειάζομαι τα χρήματα.
Αυτό που χρειάζομαι είναι δίκαια αντιμετώπιση της χώρας μου.
Θέλω οι ΗΠΑ να ξεπληρώσουν τα χρέη που χρωστάτε στο λαό μου για όλες τις καταστροφές που προκαλέσατε εδώ.
Θέλω να είμαι σε θέση να βοηθήσω τις άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής να κερδίσουν την ανεξαρτησία τους
και να απελευθερωθούν απο την τρομακτική παρουσία στο Βορρά. Μας εκμεταλλεύεστε τόσο βάναυσα.
Θέλω να δώσω το κανάλι του Παναμά πίσω στα χέρια του λαού του.
Αυτό θέλω. Έτσι, άσε με ήσυχο, μην προσπαθείς να με δωροδοκήσεις.
Ήταν το 1981 και τον Μάιο ο Jaime Roldos δολοφονήθηκε.
Και ο Ομάρ το ήξερε καλά αυτό.
Μάζεψε την οικογένειά του και είπε "πιθανότατα είμαι ο επόμενος",
"όμως είναι εντάξει, γιατί έκανα αυτό που ήρθα για να κάνω."
Εχω έχω επαναδιαπραγματευθεί το κανάλι. Το κανάλι θα είναι τώρα στα χέρια μας.
Είχε μόλις τελειώσει τις διαπραγματεύσεις με τον Τζίμυ Κάρτερ.
Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου, λίγους μήνες αργότερα,
σκοτώθηκε επίσης σε αεροπορικό δυστύχημα.
Που χωρίς αμφιβολία εκτελέστηκε απο τα τσακάλια της CIA.
Υπάρχουν ένα σωρό τεκμήρια οτι ένας απο τους φρουρούς του
του έδωσε την τελευταία στιγμή, καθώς ανέβαινε στο αεροπλάνο ένα μαγνητόφωνο.
Ενα μικρό μαγνητόφωνο που περιείχε μια βόμβα.
Με εντυπωσιάζει το πως αυτό το σύστημα συνεχίζεται σχεδόν με τον ίδιο τρόπο για χρόνια και χρόνια.
εκτός του γεγονότος οτι οι οικονομικοί εκτελεστές γίνονται όλο και καλύτεροι.
Τότε φτάνουμε σε ό,τι έγινε πρόσφατα στη Βενεζουέλα.
Το 1998 ο Τσάβες εξελέχθη πρόεδρος,
ύστερα απο μια σειρά διεφθαρμένων προέδρων και που βασικά κατέστρεψαν την οικονομία της χώρας.
Και ο Τσάβες εξελέχθη μέσα σε όλα αυτά. Σήκωσε ανάστημα στις Ηνωμένες πολιτείες,
και το έκανε απαιτώντας πρωτίστως να χρησιμοποιηθούν τα πετρέλαια της χώρας για να βοηθηθεί ο λαός.
Λοιπόν...δεν μας άρεσε αυτό στις ΗΠΑ.
Έτσι το 2002, έγινε ένα πραξικόπημα που αναμφίβολα κατ'εμέ,
και στο μυαλό του περισσότερου κόσμου, πίσω του κρυβόταν η CIA.
Ο τρόπος που πυροδοτήθηκε αυτό το πραξικόπημα ήταν χαρακτηριστικός του Κέρμιτ Ρούσβελτ στο Ιραν.
Πληρώνοντας κόσμο να βγαίνει στους δρόμους, να διαδηλώνει και να εξεγείρεται φωνάζοντας την αντιλαικότητα του Τσάβες.
Ξέρετε, αν καταφέρεις μερικές χιλιάδες ανθρώπων να το κάνουν αυτό,
η τηλεόραση μπορεί να το κάνει να φαίνεται σαν να συμμετέχει όλη η χώρα κι έπειτα αρχίζει να αυξάνεται.
Εκτός απο την περίπτωση του Τσάβες, ήταν αρκετά έξυπνος και οι άνθρωποι του τον υποστήριζαν τόσο που το ξεπέρασε.
Κάτι που ήταν μια στιγμή -σταθμός στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής.
Το Ιράκ είναι στην πραγματικότητα ένα τέλειο παράδειγμα λειτουργίας του συστήματος αυτού.
Εμείς οι οικονομικοί εκτελεστές είμαστε η πρώτη γραμμή άμυνας.
Μπαίνουμε μέσα, προσπαθούμε να διαφθείρουμε κυβερνήσεις και προσπαθούμε να τους πείσουμε να δεχτούν τα τεράστια δάνεια που μετά χρησιμοποιούμε
σαν υπομόχλιο ώστε βασικά να μας ανήκουν.
Εάν αποτύχουμε, όπως απέτυχα στον Παναμά με τον Omar Torrijos
και στο Εκουαδορ με τον Jaime Roldos, άνθρωποι που αρνήθηκαν να διαφθαρούν
Τότε η Δεύτερη γραμμή άμυνας είναι τα τσακάλια μας.
Και τα τσακάλια είτε ρίχνουν κυβερνήσεις είτε δολοφονούν.
Και μόλις αυτό γίνει τότε αναλαμβάνει νέα κυβέρνηση και αλίμονο,
τότε θα παίξουν το παιχνίδι μας, γιατί ο νέος πρόεδρος ξέρει τι τον περιμένει εάν δεν το κάνει.
Στην περίπτωση του Ιράκ και οι δυο γραμμές απέτυχαν.
Οι οικονομικοί εκτελεστές δεν κατάφεραν να διαπεράσουν τον Σαντάμ Χουσείν.
Προσπαθήσαμε πολύ σκληρά.
Προσπαθήσαμε να τον πείσουμε σε μια συμφωνία παρόμοια με την κυβέρνηση του Saud στην Σαουδική Αραβία,
όμως δεν τη δεχόταν.
Κι έτσι στείλαμε τα τσακάλια μας να τον ξεφορτωθούν. Δεν τα κατάφεραν.
Η φρουρά του ήταν πολύ καλή.
Εξ άλλου για ένα διάστημα ο ίδιος δούλευε για την CIA.
Είχε προσληφθεί να δολοφονήσει τον πρώην πρόεδρο του Ιράκ και απέτυχε,
Όμως γνώριζε το σύστημα.
Οπότε το '91 στέλνουμε δυνάμεις και εξολοθρεύουν τον Ιρακινό στρατό.
Οπότε υποθέσαμε οτι μετά απο αυτό ο Σαντάμ θα συνεργαστεί.
Θα μπορούσαμε φυσικά να τον εκτελέσουμε τότε,
όμως δέν το θέλαμε.
Είναι ο τύπος του δυνατού άντρα που μας αρέσει.
Ασκεί ουσιαστικό έλεγχο στον λαό του.
Νομίζαμε οτι μπορούσε να ελέγξει τους Κούρδους,
να κρατήσει τους Ιρανούς πίσω απο τα σύνορά τους και να συνεχίσει να αντλεί πετρέλαιο για μας.
Και οτι αφού είχαμε εκμηδενίσει το στρατό του θα συνεργαζόταν.
Ετσι οι οικονομικοί εκτελεστές επέστρεψαν τη δεκαετία του '90 χωρίς επιτυχία.
Εάν είχαν επιτύχει, ο Σαντάμ θα κυβερνούσε ακόμα την χώρα.
Θα του πουλούσαμε όσα αεροσκάφη ήθελε,
και ό,τι άλλο ήθελε, όμως δεν τα κατάφεραν, απέτυχαν.
Τα τσακάλια μας απέτυχαν άλλη μια φορά να τον εκτελέσουν, οπότε ξαναστείλαμε στρατό και
αυτή τη φορά κάναμε ολοκληρωμένη δουλειά και τον σκοτώσαμε.
Και κατά τη διάρκεια δημιουργήσαμε μερικές πολύ συμφέρουσες κατασκευαστικές συμφωνίες...
Είχαμε να επαναδομήσουμε μια χωρα που ουσιαστικά είχαμε μόλις κατεδαφίσει
Κάτι που είναι πολύ καλή συμφωνία, αν έχεις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες.
Ετσι το Ιράκ απεικονίζει αυτά τα τρία επίπεδα. Οι οικονομικοί εκτελεστές απέτυχαν εκεί.
Και τα τσακάλια απέτυχαν εκεί. και σαν τελευταία λύση μπαίνει ο στρατός.
Και με αυτόν τον τρόπο πραγματικά δημιουργήσαμε μια αυτοκρατορία,
όμως το κάναμε με πολύ λεπτό τρόπο. Σχεδόν λαθραία.
Ολες οι αυτοκρατορίες του παρελθόντος χτίστηκαν δια της βίας και όλοι ήξεραν οτι χτίζονται.
Οι Βρετανοί το ήξεραν οτι την χτίζουν, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί,
Οι Ρωμαίοι, οι Έλληνες.. και ήταν περήφανοι γι αυτό.
Πάντα είχαν μια δικαιολογία, όπως η διάδοση του πολιτισμού η κάποιας θρησκείας,
ή κάτι τέτοιο, όμως ήξεραν οτι το κάνουν. Εμείς δεν το ξέρουμε.
Η πλειοψηφία των Αμερικανών δεν έχουν ιδέα οτι μας συντηρούν τα οφέλη της σκιώδους αυτοκρατορίας.
Κι οτι σήμερα υπάρχει περισσότερη σκλαβιά στον κόσμο απο ποτέ άλλοτε.
Τότε θα πρέπει να αναρωτηθείτε, αν είναι αυτοκρατορία,
τότε ποιός είναι ο αυτοκράτορας;
Προφανώς οι πρόεδροί των ΗΠΑ δεν είναι αυτοκράτορες.
Οι αυτοκράτορες δεν εκλέγονται,
δεν υπηρετούν για περιορισμένο χρονικό διάστημα,
και ουσιαστικά δεν λογοδοτούν σε κανέναν.
Αρα δεν μπορείς να κατηγοριοποιήσεις τους προέδρους μας εκεί.
Όμως έχουμε κάτι που θεωρώ το αντίστοιχο ενός αυτοκράτορα,
Και αυτό είναι η Εταιριοκρατία.
Εταιριοκρατία είναι αυτή η ομάδα ανεξάρτητων ατόμων που διευθύνουν τις μεγαλύτερες εταιρίες μας.
Και συμπεριφέρονται πραγματικά σαν αυτοκράτορες του παιχνιδιού.
Ελέγχουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, είτε μέσω της ιδιοκτησίας είτε μέσω διαφήμισης.
Ελέγχουν τους περισσότερους πολιτικούς μας, καθώς χρηματοδοτούν τις καμπάνιες τους,
είτε μέσω των εταιριών είτε μέσω προσωπικών συνεισφορών που προκύπτουν απο τις εταιρίες.
Δεν εκλέγονται, δεν έχουν πριορισμένη θητεία, δεν λογοδοτούν σε κανέναν,
Και στην κορυφή της Εταιριοκρατίας δεν μπορείς πραγματικά να ξεχωρίσεις εάν
ένα άτομο εργάζεται για ιδιωτική εταιρία ή για την κυβέρνηση, επειδή ανταλλάσσουν ρόλους.
Ετσι έχεις έναν τύπο που τη μια στιγμη είναι πρόεδρος μιας μεγάλης κατασκευαστικής όπως η Haliburton,
και την επόμενη είναι Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ.
Η ο Πρόεδρος, που ασχολούνταν με τις πετρελαικές εταιρίες.
Και αυτό είναι μια πραγματικότητα, είτε έχεις Δημοκρατικούς είτε Ρεπουμπλικάνους στην κυβέρνηση.
Υπάρχει αυτή η ανταλλαγή, μέσω της "περιστρεφόμενης πόρτας".
Και κατα μια έννοια, η κυβέρνηση είναι αόρατη για μεγάλα χρονικά διαστήματα,
και σε κάποιο επίπεδο οι πολιτικές αναλαμβάνονται απο τις εταιρίες μας.
Και τότε πάλι, οι πολιτικές της κυβέρνησής δημιουργούνται βασικά απο την Εταιριοκρατία.
και παρουσιάζονται στην κυβέρνηση και μετατρέπονται σε κυβερνητική πολιτική.
Αρα, υπάρχει μια απίστευτα βολική σχέση.
Δεν πρόκειται για θεωρία συνωμοσίας ή κατι τέτοιο.
αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να συγκεντρωθούν και να συνωμοτήσουν για να κάνουν πράγματα.
Ολοι αυτοί εργάζονται βασικά υπο έναν κοινό στόχο,
και αυτός είναι να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους ανεξαρτήτου κοινωνικού και πολιτικού κόστους.
Αυτή η διαδικασία χειρισμού απο την Εταιριοκρατία
μέσω της χρήσης του χρέους, της δωροδοκίας και των πολιτικών ανατροπών ονομάζεται:
Παγκοσμιοποίηση.
Ακριβώς όπως το Ομοσπονδιακό Αποθεματικό κρατάει το Αμερικανικό κοινό απο το χαλινάρι
της εργατικής υποδούλωσης μέσω του συνεχούς χρέους, του πληθωρισμού και των τόκων
η Παγκόσμια τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο υπηρετούν αυτόν τον σκοπό σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η βασική απάτη είναι απλή:
Βάλε μια χώρα σε χρέος ή διαίρεσέ την αδιακρίτως
- ή μέσω της διαφθοράς του ηγέτη αυτής της χώρας -
μετά προτείνετε κάποιες "υποθετικότητες", ή "πολιτικές δομικών ρυθμίσεων"
που συχνά αποτελούνται απο τα ακόλουθα:
Υποτίμηση του νομίσματος
Όταν πέφτει η αξία ενός νομίσματος, το ίδιο συμβαίνει και με τα προιόντα.
Αυτό κάνει τα εγχώρια προιόντα βορά σε χώρες- αρπακτικά
σε ένα κλάσμα της αξίας τους.
Τεράστιες περικοπές σε κοινωνικά προγράμματα,
που συνήθως περιλαμβάνουν τους εκπαιδευτικούς και υγειονομικους τομείς,
Θυσιάζοντας την ευημερία και την ακεραιότητα της κοινωνίας, αφήνοντας το κοινό
εκτεθειμένο στην εκμετάλλευση.
Ιδιωτικοποίηση κρατικών επιχειρήσεων.
Αυτό σημαίνει οτι συστήματα κοινωνικής ωφέλειας μπορούν να εξαγοραστούν και να μεταποιηθούν
απο ξένους οργανισμούς για το κέρδος.
Για παράδειγμα το 1999 η Παγκόσμια Τράπεζα επέμεινε η Βολιβιανή κυβέρνηση να πουλήσει
το δημόσιο σύστημα ύδρευσης της τρίτης μεγαλύτερης πόλης της σε μια υποεταιρία της Αμερικανικής ""Bechtel".
Μόλις αυτό έγινε, οι λογαριασμοί ύδρευσης των ήδη φτωχών κατοίκων
Έφτασαν στα ύψη.
Αυτό μέχρι που επαναστάτησαν οι ντόπιοι και το συμβόλαιο της Bechtel ακυρώθηκε.
Υστερα υπάρχει η απελευθέρωση του εμπορίου
ή το άνοιγμα της οικονομίαςμέσω της κατάλυσης των απαγορεύσεων περι εισαγωγών-εξαγωγών.
Αυτό επιτρέπει μια σειρά καταχρηστικών οικονομικών κινήσεων
όπως την εισαγωγή προιόντων μαζικής παραγωγής διεθνών εταιριών
Υποβιβάζοντας τα εγχώρια προϊόντα και καταστρέφοντας τις τοπικές οικονομίες.
Ενα παράδειγμα αποτελεί η Τζαμάικα,
η οποία αφού αποδέχτηκε δάνεια και οριοθετήσεις της Παγκόσμιας τράπεζας
έχασε τις εισφορές των μεγαλύτερών της αγροτικών προιόντων λόγω ανταγωνισμού των δυτικών προϊόντων.
Σήμερα αμέτρητοι αγρότες είναι άνεργοι, καθώς αδυνατούν να ανταγωνιστούν
τις μεγάλες εταιρίες.
Αλλη μια περίπτωση είναι η δημιουργία πολλών απαρατήρητων, απάνθρωπων,
εργοστάσιων ρουχισμού που εκμεταλλεύονται την οικονομική απάτη.
Επιπρόσθετα, λόγω της απελευθέρωσης των προϊόντων η περιβαλλοντική καταστροφή είναι συνεχής
καθώς οι πηγές της χώρας συχνά καταχρώνται απο τους αδιάφορους οργανισμούς
ενώ δημιουργούν τεράστιες ποσότητες ρυπαντικών στοιχείων.
Η μεγαλύτερη δικαστική διαμάχη περιβαλλοντικού χαρακτήρα στην ιστορία της ανθρωπότητας
προκαλείται σήμερα εκ μέρους 30000 κατοίκων του Εκουαδόρ και του Αμαζονίου εναντίον
της Texaco, που ανήκει στην Chevron και άρα στρέφεται εναντίον της, όμως για της δραστηριότητες της Texaco.
Υπολογίζεται σε 18 φορές μεγαλύτερη μόλυνση απο ότι προκάλεσε η Exxon Valdez στις ακτές της Αλάσκα.
Στην περίπτωση του Εκουαδόρ δεν ήταν ατύχημα. Οι πετρελαϊκές το έκαναν εσκεμμένα,
ήξεραν οτι το κάνουν, για να γλιτώσουν τα έξοδα της ασφαλούς υγειονομικής ταφής.
Ακόμα, μια ματιά στα αρχεία απόδοσης της Παγκόσμιας Τράπεζας αποκαλύπτει ότι το ίδρυμα αυτό που καυχιέται δημόσια
οτι βοηθάει στην ανάπτυξη των φτωχών χωρών, δεν έκανε άλλο παρά να αυξήσει την ανέχεια και τις οικονομικές διαφορές,
ενώ τα Εταιρικά κέρδη αυξάνονται.
Το 1960 το εισοδηματικό χάσμα των πλουσιότερων χωρών
Εναντι των φτωχότερων ήταν 30:1
Μέχρι το 1998 ήταν 74:1.
κι ενώ το Ακαθαριστο Εθνικό Προϊόν αυξήθηκε κατά 40% μεταξύ 1970 και 1985, η φτώχια αυξήθηκε κατά 17%.
Και απο το 1985 μέχρι το 2000,αυτοί που ζουν με λιγότερο απο 1$ την ημέρα αυξήθηκαν κατά 18%.
Ακόμα και η Γενική Οικονομική Επιτροπή του Κογκρέσσου των ΗΠΑ παραδέχτηκε
ότι μόλις το 40% των σχεδίων της Παγκόσμιας Τράπεζας είχε επιτυχία.
Στα τέλη του '60, η Παγκόσμια Τράπεζα παρενέβη στο Εκουαδόρ με τεράστια δάνεια.
Στα επόμενα 30 χρόνια, η φτώχεια αυξήθηκε απο το 50% στα 70%.
Η υποαπασχόληση ή ανεργία αυξήθηκαν απο το 15% στο 70%. Το δημόσιο χρέος αυξήθηκε απο τα $240 εκ. στα $16 δις,
ενώ ο καταμερισμός των πόρων για τους φτωχούς πήγε απο το 20% στο 6%.
Για την ακρίβεια, μέχρι το 2000, το 50% του εθνικού εισοδήματος του Εκουαδόρ έπρεπε να αποδοθεί στην αποπληρωμή χρεών.
Είναι σηματικό να κατανοήσουμε οτι η Παγκόσμια Τράπεζα είναι στην πραγματικότητα Αμερικανική, υποστηρίζοντας Αμερικανικά συμφέροντα.
Γιατί οι ΗΠΑ διατηρούν το δικαίωμα βέτο, καθώς είναι οι κυριότεροι κάτοχοι του κεφαλαίου.
Και απο πού βρήκαν τα χρήματα; μέσω παρθενογέννεσης του κλασματικού αποθεματικού συστήματος.
Απο τις μεγαλύτερες 100 οικονομίες του κόσμου με βάση την ετήσια οικονομική αναφορά, οι 51 είναι εταιρίες. Με τις 47 Αμερικανικές.
Οι Walmart, General Motors, και Exxon, είναι οικονομικά πιό ισχυρές απο την
Σαουδική Αραβία, την Πολωνία, τη Νορβηγία, τη Ν.Αφρική, την Φινλανδία, την Ινδονησία και πολλές άλλες.
Και, καθώς πέφτουν τα εμπορικά προστατευτικά φράγματα, οι ισοτιμίες ξετινάζονται και
διαχειρίζονται σε ασταθείς αγορές, ενώ κρατικές οικονομίες ανατρέπονται
χάριν του ανταγωνισμού του παγκόσμιου καπιταλισμού, ενώ η αυτοκρατορία επεκτείνεται.
Σηκώνεστε μπροστά στην μικρή σας οθόνη και ζητωκραυγάζετε για Αμερική και Δημοκρατία.
Δεν υπάρχει Αμερική, Δεν υπάρχει Δημοκρατία.
Υπάρχει μόνο η IBM, και η ITT, και η AT&T, και η DuPont, η Dow, η Union Carbine και η Exxon.
Αυτά είναι τα έθνη του σημερινού κόσμου.
Για τί πράγμα νομίζετε οτι συζητούν οι Ρώσοι στα συμβούλιά τους, για τον Μάρξ;
Βγάζουν τις γραμμικές τους αποδόσεις, τους στατιστικούς πίνακες,
θεωρίες, οικονομικές λύσεις και υπολογίζουν πιθανά κόστη των συναλλαγών τους και των επενδύσεων, όπως κι εμείς.
Δεν ζούμε πλέον σε κόσμο Εθνών και Ιδεολογιών κύριε Μπήλ.
Ο κόσμος είναι ένα κολλέγιο εταιριών, άρρηκτα συνδεδεμένων με τους αμετάβλητους
νόμους των επιχειρήσεων. Ο κόσμος είναι μια επιχείρηση κ. Μπήλ.
Αν το δούμε αθροιστικά, η ενοποίηση του κόσμου ειδικά με οικονομικούς όρους,
με την παγκοσμιοποίηση και τις μυθικές ποιότητες της "ελεύθερης αγοράς" και του καπιταλισμού, έχουμε μια πραγματική
αυτοκρατορία. Ελάχιστοι κατάφεραν να αποφύγουν τις "δομικές ρυθμίσεις" και
τις "υποθετικότητες" της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ή την διαιτησία
του Οργανισμού Παγκοσμίου Εμπορίου, αυτών των οικονομικών θεσμών που,
παρ'οτι αναποτελεσματικοί, καθορίζουν ακόμα το τί σημαίνει οικονομική παγκοσμιοποίηση...
Είναι τόση η δύναμη της παγκοσμιοποίησης, που πιθανότατα θα δούμε την ενοποίηση,
έστω και ανισομερή, όλων των εθνικών οικονομιών, σε ένα παγκόσμιο σύστημα ελεύθερης αγοράς.
Jim Garrison Πρόεδρος, State of the World Forum
ο Κόσμος έχει καταληφθεί απο μια χούφτα επιχειρήσεων
που εξουσιάζουν τους φυσικούς πόρους, απαραίτητους για την επιβίωσή μας,
ενώ ελέγχουν το χρήμα που χρειαζόμαστε για να ανακτήσουμε αυτούς τους πόρους.
Το αποτέλεσμα θα είναι το παγκόσμιο μονοπώλιο, που δεν θα βασίζεται στην ανθρώπινη ζωή, αλλα στην οικονομικη και εταιρική ισχύ.
Και, καθώς η ανισότητα μεγαλώνει, όλο και περισσότεροι θα απελπίζονται.
ετσι το ίδρυμα αυτό αναγκάστηκε να βρεί νέο τρόπο διαχείρισης
οποιουδήποτε προκαλεί το σύστημα. Κι έτσι γεννήθηκε ο "Τρομοκράτης".
ο όρος "Τρομοκράτης" είναι ένας κενός τίτλος, σχεδιασμένος για όποιον επιλέγει να μην ενταχθεί στο κατεστημένο.
Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με την πλαστή "Αλ Κάιντα"
που είναι στην πραγματικότητα το όνομα μιας ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων των στηριζόμενων απο τις ΗΠΑ Μουτζαχεντίν.
της δεκαετίας του '80.
"Η αλήθεια είναι, οτι δεν υπάρχει Ισλαμικός στρατός ή τρομο- κρατική ομάδα με το όνομα Αλ Κάιντα. Και κάθε
ενημερωμένος αξιωματικός πληροφοριών το ξέρει αυτό. Όμως υπάρχει καμπάνια προπαγάνδας ώστε να πείσουν
το κοινό για την παρουσία ενός ταυτοποιημένου εχθρού... Η πηγή της προπαγάνδας αυτής είναι οι ΗΠΑ."
Pierre-Henry Bunel Πρώην αξιωματικός της Γαλλικής ΕΥΠ.
το 2007, το Υπουργείο Αμυνας έλαβε $161,8 δις για τον δήθεν πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία.
Σύμφωνα με το εθνικό αντιτρομοκρατικό κέντρο,
Το 2004 μετα βίας σκοτώθηκαν 2000 άτομα σε υποτιθέμενες τρομοκρατικές επιθέσεις.
απο αυτούς, οι 70 ήταν αμερικανοί. Χρησιμοποιώντας αυτό το νούμερο σαν γενικό μέσο όρο,
που είναι εξαιρετικά γενναιόδωρο, έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε οτι οι διπλάσιοι απο αυτούς
τους ανθρώπους πεθαίνουν απο αλλεργίες φυστικιών ετησίως, παρά απο τρομοκρατικές πράξεις.
Παράλληλα, η κύρια αιτία θανάτου στην Αμερική είναι η Στεφανιαία Νόσος, σκοτώνοντας 450.000 ετησίως.
Και το 2007, τα κυβερνητικά κονδύλια για έρευνα του θέματος ήταν περίπου $3 δις.
Αυτό σημαίνει οτι η κυβέρνηση των ΗΠΑ, το 2007, ξόδεψε 54 φορές αυτό το ποσό για την πρόληψη της τρομοκρατίας
Παρά για την ασθένεια που σκοτώνει 6600 φορές περισσότερο κόσμο ετησίως, απο ότι η τρομοκρατία.
Ωστόσο, καθώς οι λέξεις τρομοκρατία και Αλ Κάιντα
τυπώνονται αυθαίρετα σε κάθε ενημερωτική αναφορά
σχετικά με δράσεις ενάντια στα Αμερικανικά συμφέροντα
ο μύθος ολοένα και μεγαλώνει.
Στα μέσα του 2008, το περιοδικό "US Attorney General" (νομικό περιοδικό)
πρότεινε στο Αμερικανικό Κογκρέσσο
να διακηρύξει επίσημα τον πόλεμο ενάντια στις φαντασίες.
Για να μην αναφέρουμε οτι μέχρι τον Ιούλιο του 2008, υπάρχουν πάνω απο ένα εκατομμύριο άνθρωποι
στην λίστα ύποπτων ώς τρομοκράτες.
Αυτά τα δήθεν "Αντιτρομοκρατικά μέτρα"
δεν είχαν φυσικά καμία σχέση με την κοινωνική προστασία
και κάθε σχέση με την διατήρηση του κατεστημένου
μέσα σε ένα αυξανόμενο αντι-αμερικανικό αίσθημα
εσωτερικο και διεθνές
το οποίο δικαιολογημένα γεννήθηκε απο την άπληστη εταιρική- αυτοκρατορική επέκταση
που εκμεταλλεύεται τον κόσμο.
Οι πραγματικοί τρομοκράτες του κόσμου μας δεν συναντώνται τα μεσάνυχτα
ή ουρλιάζουν "Ο θεός είναι μεγάλος" πριν κάποια βίαια πράξη.
Οι πραγματικοί τρομοκράτες φορούν κοστούμια 5000 δολλαρίων,
κι εργάζονται στις υψηλότερες βαθμίδες της οικονομικής, κυβερνητικής κι επαγγελματικής πυραμίδας.
Οπότε, τι κάνουμε;
Πως σταματάμε ένα σύστημα απληστίας και διαφθοράς που έχει τόση δύναμη κι ορμή;
Πως σταματάμε αυτή την ομαδικώς διεστραμμένη συμπεριφορά, που δεν δειχνει καμια συμπόνια
για, ας πούμε τα εκατομμύρια των σφαγιασμένων στο Ιρακ και το Αφγανιστάν
ωστε η εταιριοκρατία να ελέγχει τους ενεργειακούς πόρους και την παραγωγή οπίου για λογαριασμό της Wall street?
Πριν το 1980, το Αφγανιστάν παρήγαγε το 0% του οπίου παγκοσμίως.
Μετά την υποστηριζόμενη απο τις ΗΠΑ/CIA νίκη των Μουτζαχεντίν επί των Σοβιετικών, μέχρι το 1986 παρήγαγαν το 40% της ηρωίνης.
Μέχρι το 1988 παρήγαγαν το 80% του συνόλου της παγκόσμιας αγοράς.
Τότε όμως, κάτι απρόσμενο συνέβη.
Οι Ταλιμπάν ανέβηκαν στην εξουσία και μέχρι το 2000 κατέστρεψαν τις περισσότερες φυτείες παπαρούνας.
Η παραγωγή έπεσε απο τους 3000+ τόνους σε μόλις 185 τόνους, μια πτώση 94%.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2001, το πλήρες σχέδιο εισβολής στο Αφγανιστάν βρισκόταν στο γραφείο του προέδρου Μπους.
Δυο μέρες αργότερα είχαν τη δικαιολογία τους.
Σήμερα, η παραγωγή οπίου σττο Αμερικανοκρατούμενο Αφγανιστάν,
που τώρα προμηθεύει με πάνω απο το 90% της παγκόσμιας ηρωίνης σπάει τα ρεκόρ παραγωγής σχεδόν κάθε χρόνο.
Πως σταματάμε ένα σύστημα απληστίας και διαφθοράς
που καταδικάζει φτωχούς πληθυσμούς σε βιοτεχνίες σκλαβιάς προς όφελος της οδού Μάντισον;
Η που κατασκευάζει ψεύτικες τρομοκρατικές επιθέσεις για χάρη της διαχείρισης;
Η που δημιουργεί "ενσωματωμένα" συστήματα χειρισμού, εν γένει εκμεταλλευτικά;
Η που συστηματικά καταλύει τις ελευθερίες και παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα
ουτωσώστε να αυτοπροστατευθεί απο τα ίδια του τα ελαττώματα;
Πως να χειριστούμε τους πάμπολλους σκιώδεις θεσμούς;
Όπως είναι το Συμβούλιο εξωτερικών Σχέσεων, η Τριμερής επιτροπή και η ομάδα του Μπιντερμπεργκ;
και άλλες παραδημοκρατικά εκλεγμένες ομάδες
οι οποίες συγκαλούνται κεκλεισμένων των θυρών για να οργανώσουν τα πολιτικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά στοιχεία της ζωής μας;
Για να βρούμε την απάντηση, πρέπει πρώτα να δούμε την πρωταρχική αιτία.
Γιατί είναι γεγονός ότι οι εγωιστικές, διεφθαρμένες, βασιζόμενες στην ισχύ ομάδες δεν είναι η πραγματική πηγή του προβλήματος
αλλά τα συμπτώματα!
Η απληστία και ο ανταγωνισμός δεν είναι αποτέλεσμα της αμετάβλητης ανθρώπινης φύσης
...η απληστία και ο φόβος της έλλειψης στην πραγματικότητα είναι πλασματικά και μεγεθυμένα χαρακτηριστικά
...άμεση συνέπεια των οποίων είναι η αντιπαλότητα με σκοπό την επιβίωση.
Bernard Liertaer- ιδρυτής του Ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος.
Το όνομά μου είναι Τζάκ Φρέσκο, είμαι βιομηχανικός σχεδιαστής και πολιτικός μηχανικός.
Ενδιαφέρομαι πολύ για την κοινωνία και την ανάπτυξη ενός συστήματος βιώσιμου για όλους τους ανθρώπους.
Κατ'αρχάς, η ανθρώπινη διαφθορά είναι ένα οικονομικό κατασκεύασμα
μια συμπεριφορά καταστροφική για την ευημερία των ανθρώπων, ή για την μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς
και η ανθρώπινη συμπεριφορά φαίνεται να καθορίζεται απο το περιβάλλον μας,
εννοώντας οτι, εάν μεγαλώσετε σε μια κοινωνία Ινδιάνων, χωρίς άλλη εμπειρία
τότε θα διατηρείτε αυτό το σύστημα. Κι αυτό ισχύει για έθνη, άτομα, οικογένειες που προσπαθούν να κατηχήσουν τα παιδιά τους
σε συγκεκριμένη πίστη για την χώρα τους και να τα κάνουν να νιώθουν μέρος του αυτού περιβάλλοντος
και χτίζουν μια κοινωνία, που ονομάζουν κατεστημένη
καθιστούν ένα λειτουργικό τρόπο σκέψης και σκοπεύουν να τον διαιωνίσουν
ενώ, όλες οι κοινωνίες είναι στην πραγματικότητα αναδυόμενες, όχι δομήσιμες
κι έτσι πολεμούν τις νέες ιδέες που αντικρούουν το κατεστημένο.
Οι κυβερνήσεις προσπαθούν να διαιωνίσουν αυτό που τους κρατά σε ισχύ, οι άνθρωποι δεν εκλέγονται στην πολιτική για να αλλάξουν τα πράγματα
αλλά τοποθετούνται εκεί για να διατηρήσουν τα ήδη υπάρχοντα.
Άρα βλέπετε, η βάση της διαφθοράς είναι στην κοινωνία μας.
Ας γίνω πιο σαφής. Ολα τα έθνη διαφθείρονται λόγω της τάσης διατήρησης των υπαρχόντων θεσμών.
Δεν προσπαθώ να υπερασπιστώ ή να μειώσω όλα τα έθνη,
όμως ο κομμουνισμός, ο σοσιαλισμός, ο φασισμός, τα ελευθεριάζοντα συστήματα και όλες οι υποκουλτούρες είναι οι ίδιες
είναι κατα βάση διεφθαρμένες.
Το θεμελιωδέστερο χαρακτηριστικό των κοινωνικών μας θεσμών
είναι μια ανάγκη αυτοσυντήρησης, όμως εκφράζεται μέσω εταιριών, θρησκειών ή κυβερνήσεων
και το μέγιστο ενδιαφέρον περιορίζεται στη διατήρηση του ίδιου του θεσμού.
Για παράδειγμα, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε μια πετρελαϊκή εταιρία είναι η αξιοποίηση ενέργειας εκτός του ελέγχου της.
Διότι θα απέκοπτε αυτήν την εταιρία απο την κοινωνία.
Παρομοίως, ο ψυχρός πόλεμος και η κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης ήταν στην πραγματικότητα ένας τρόπος διατήρησης
και διαιώνισης του κατεστημένης οικονομικής και παγκόσμιας ηγεμονίας των ΗΠΑ.
Παρομοίως οι θρησκείες μαθαίνουν τους ανθρώπους να νιώθουν ενοχές για φυσικές κλίσεις,
με κάθε μια απο αυτές να προσφέρει την μόνη δίοδο στη συγχώρεση και τη σωτηρία.
Στην καρδιά αυτής της καθεστωτικής αυτοσυντήρησης βρίσκεται το χρηματικό σύστημα.
Διοτι το χρήμα είναι που παρέχει ισχύ και τα απαραίτητα για επιβίωση.
αρα, όπως ένας φτωχός μπορεί να αναγκαστεί να κλέψει για να επιβιώσει,
πρόκειται για φυσική κλίση το να κάνουμε τα πάντα για την συντήρηση της αποδοτικότητας του κατεστημένου.
Αυτό δημιουργεί εγγενείς δυσκολίες στο να αλλάξουν τα συστήματα συμφερόντων
γιατι απειλείται όχι μόνο η επιβίωση μεγάλων αριθμών ατόμων,
μα επίσης και τον πολυπόθητο υλιστικό τρόπο ζωής που σχετίζεται με τον πλούτο και τη δύναμη.
Αρα, ηπαραλυτική ανάγκη διατήρησης ενός κατεστημένου, ανεξαρτήτου
κοινωνικής συμβατότητας, έχει τις ρίζες της βαθιά στην ανάγκη για χρήμα, ή κέρδος.
Τι θα κερδίσω εγώ; σκεφτονται οι άνθρωποι.
Κι έτσι αν κάποιος κάνει χρήματα πουλώντας κάποιο προϊόν,
τότε είναι που πρέπει να αντιμετωπίσει κάποιο άλλο προϊόν που μπορεί να απειλεί το κατεστημένο του.
Έτσι οι άνθρωποι δεν μπορούν να είναι δίκαιοι.
Και δεν εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον.
Κάποιος που έρχεται και σου λέει "έχω ακριβώς το σπίτι που ψάχνεις" θα είναι πωλητής.
Οταν ένας γιατρός λέει "νομίζω οτι το νεφρό σου πρέπει να αφαιρεθεί",
δεν μπορώ να ξέρω αν χρωστάει κανένα γιώτ η αν πρέπει πράγματι να χάσω το νεφρό μου.
Είναι δύσκολο να εμπιστευτείς τους ανθρώπους σε ενα χρηματικό σύστημα.
Αν μπείτε στο μαγαζί μου και σας πω οτι "αυτή η λάμπα εδώ είναι πολύ καλή,
όμως η λάμπα στο διπλα μαγαζί είναι πολύ καλύτερη",
δεν θα έμενα στη δουλειά για πολυ καιρό.
Δεν θα λειτουργούσε. Αν ήμουν ηθικός, δεν θα λειτουργούσε.
Οπότε, όταν λένε οτι η βιομηχανία νοιάζεται για τον κόσμο...
δεν είναι αλήθεια.
Δεν τους συμφέρει να είναι ηθικοί.
Αρα το σύστημά σας δεν είναι σχεδιασμένο για την ευημερία των ανθρώπων.
Εάν ακόμα δεν καταλαβαίνετε αυτό... δεν θα υπήρχε ανταγωνισμός εργασίας αν ενδιαφέρονταν για τους ανθρώπους.
Η βιομηχανία δεν νοιάζεται.
Προσλαμβάνουν ανθρώπους επειδή δεν έχει αυτοματοποιηθεί ακόμα.
Οπότε ας μή μιλάμε για αξιοπρέπεια και ηθική, δεν μας συμφέρει. κι έτσι κρατάμε τη δουλειά μας.
Είναι σημαντικό να επισημάνουμε οτι ανεξαρτήτου κοινωνικού συστήματος,
είτε φασιστικό, σοσιαλιστικό, καπιταλιστικο ή κομμουνιστικό,ο υποβόσκων μηχανισμός είναι ακόμα το χρήμα, η εργασία και ο ανταγωνισμός.
Η Κομμουνιστική Κίνα δεν είναι λιγότερο καπιταλιστική απο τις ΗΠΑ.
Η μόνη διαφορά είναι ο βαθμός παρέμβασης της πολιτείας στην επιχείρηση.
Η πραγματικότητα είναι οτι ο "Χρηματ-ισμός" είναι ο πραγματικός μηχανισμός,
που κινεί όλα τα συμφέροντα των χωρών του πλανήτη.
Η πιο επιθετική και άρα κυριαρχική λειτουργία αυτού του Χρηματισμού
είναι το σύστημα ελεύθερης αγοράς.
Η κεντρική ιδέα, οπως εκφράζεται απο νέους οικονομικούς αναλυτές της ελεύθερης αγοράς,
όπως ο Adam Smith,
είναι οτι το ατομικό συμφέρον και ο ανταγωνισμός οδηγούν στην κοινωνική ακμή,
καθώς ο ανταγωνισμός δημιουργεί κίνητρα που παροτρύνουν τους ανθρώπους να επιμένουν.
Ωστόσο αυτο που δεν μας λένε, είναι πώς μια ανταγωνιστική οικονομία
αναπόφευκτα οδηγεί σε στρατηγική φθορά, σε παγίωση της ισχύος και του πλούτου,
σε κοινωνική διαστρωμάτωση, τεχνολογική παράλυση, κατάχρηση εργασίας
και τελικά σε μια καλυμμένη μορφή κυβερνητικής δικτατορίας
απο την πλούσια ελίτ.
Η λέξη διαφθορά συχνά ορίζεται ως -ηθική διαστροφή-
Οταν μια εταιρία αποθέτει τοξικά απόβλητα στον ωκεανό, για να γλιτώσει χρήματα
Όλοι το αναγνωρίζουν σαν διεφθαρμένη συμπεριφορά.
σε ένα πιο ύπουλο επίπεδο, όταν η Walmart εμφανίζεται σε μια μικρή πόλη
και αναγκάζει τις μικρές επιχειρήσεις να κλείσουν καθώς αδυνατούν να ανταγωνιστούν, αναδύεται μια γκρίζα ζώνη.
Γιατί, τι κάνει λάθος η Walmart; γιατί να νοιαστούν για τις οικογενειακές επιχειρήσεις που καταστρέφουν;
Κι ακόμα πιο ύπουλα,
όταν κάποιος χάνει τη δουλειά του επειδή εφευρέθηκε ένα νέο μηχάνημα,
που μπορεί να κάνει τη δουλειά για λιγότερα χρήματα.
Οι άνθρωποι τείνουν να δέχονται αυτό λέγοντας
"Ετσι είναι αυτά!"
Δεν βλέπουν την εγγενή -διεφθαρμένη απανθρωπιά- μιας τέτοιας πράξης.
Διότι το γεγονός είναι:
ειτε πετάμε τοξικά απόβλητα, είτε χτίζουμε μονοπώλια, είτε μειώνουμε το εργατικό δυναμικό,
το κίνητρο είναι το ίδιο!
Το κέρδος!
Είναι όλα διαφορετικές βαθμίδες του ίδιου αυτοσυντηρούμενου μηχανισμού,
που πάντοτε θέτει την ανθρώπινη ευημερία δεύτερη μετά το χρηματικό κέρδος.
Συμπερασματικά, η διαφθορά δεν είναι κάποιο "υποπροϊόν" του Χρηματισμού.
Είναι τα ίδια τα θεμέλια.
και ενω οι περισσότεροι άνθρωποι κατανοούν αυτη την τάση λιγότερο η περισσότερο,
η πλειοψηφία εθελοτυφλεί στις επιπτώσεις της διατήρησης ενός τόσο εγωιστικού μηχανισμού ως ηγετική κοινωνική διάνοια.
"Εσωτερικά έγγραφα δείχνουν οτι μετά την πιστοποίηση της ίδιας της εταιρίας
οτι είχε ένα φάρμακο μολυσμένο με τον ιό του AIDS,
απέσυρε το προϊόν απο τις ΗΠΑ και το έριξαν στην Γαλλία,
την Ευρώπη, την Ασία και την Λατινική Αμερική. η Αμερικανική κυβέρνηση επέτρεψε να συμβεί αυτό,
ο Οργανισμός Φαρμάκων επέτρεψε να συμβεί αυτό και τώρα η κυβέρνηση κοιτάει αλλού.
Χιλιάδες αθώοι αιμοφιλικοί πέθαναν απο τον ιό του AIDS.
Αυτή η εταιρία γνώριζε πολύ καλά οτι ήταν μολυσμένο με AIDS,
και το προώθησαν με σκοπό να μετατρέψουν αυτή την καταστροφή σε κέρδος."
Αρα βλέπετε έχουμε ενσωματωμένη διαφθορά.
Όλοι εκμεταλλευόμαστε αναμεταξύ μας και δεν μπορείς να περιμένεις ευπρέπεια απο κάτι τέτοιο.
...κι ένα αίσθημα οτι δεν ξέρουν ποιόν να εκλέξουν.
Σκέφτονται με όρους δημοκρατίας, κάτι αδύνατον σε μια χρηματικά βασιζόμενη οικονομία.
Εαν έχεις περισσότερα χρήματα να διαφημίσεις τις θέσεις σου,
τη θέση που επιθυμείς μέσα στην κυβέρνηση,
αυτό δεν είναι δημοκρατία.
Αυτό εξυπηρετεί όσους έχουν θέση διαφορικού πλεονεκτήματος.
άρα είναι πάντοτε μια δικτατορία ελιτιστών, των οικονομικά πλούσιων.
“Μπορούμε είτε να έχουμε δημοκρατία σε αυτή τη χώρα, είτε να συγκεντρώσουμε τον πλούτο στα χέρια των λίγων,
αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε και τα δυο.” Louis Brandeis, Αρειος Πάγος.
Εχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε το πως φαινομενικά άγνωστες προσωπικότητες
εμφανίζονται ως δια μαγείας στο σκηνικό σαν υποψήφιοι πρόεδροι.
Και πριν το καταλάβεις, με κάποιο τρόπο πρέπει να διαλέξεις απο μια μικρή ομάδα
εξαιρετικά πλούσιων ανθρώπων που υπόπτως έχουν την ίδια ευρεία κοινωνική άποψη.
Προφανώς πρόκειται για αστειότητες.
Οι υποψήφιοι για την κάλπη βρέθηκαν εκεί
επειδή προαποφασίστηκε να γίνουν δεκτοί απο τις οικονομικές δυνάμεις που πραγματικά διοικούν.
Ωστόσο ακόμα και πολλοί που κατανοούν αυτή την ψευδαίσθηση δημοκρατίας,
συχνά σκέφτονται "ας μπορούσαμε μόνο να δώσουμε εξουσία σε έντιμους, ηθικούς πολιτικούς,"
"τότε θα ήμασταν εντάξει." Λοιπόν, αν και αυτή η ιδέα φαίνεται λογική με την καθιερωμένη μας κοσμοθεώρηση,
είναι δυστυχώς άλλη μια αυταπάτη.
Γιατί όταν πρόκειται για ο,τι έχει πραγματικά σημασία,
του κατεστημένου της πολιτικής και άρα των ίδιων των πολιτικών,
δεν έχουν καμία σχέση με το τί κάνει τον κόσμο και την κοινωνία μας λειτουργική.
Δεν είναι οι πολιτικοί που μπορούν να λύσουν τα προβλήματά μας.
Δεν έχουν καθόλου τεχνικές ικανότητες.
δεν γνωρίζουν πως να λύνουν προβλήματα.
Ακόμα και αν ήταν ειλικρινείς, δεν θα γνώριζαν την επίλυση προβλημάτων.
Οι τεχνικοί ειναι που κατασκευάζουν εργοστάσια αφαλάτωσης.
Οι τεχνικοί είναι που σας δίνουν ηλεκτρισμό.
Που φτιάχνουν αυτοκίνητα, θερμαίνουν τα σπίτια μας
και τα δροσίζουν το καλοκαίρι. Η τεχνολογία επιλύει προβλήματα, όχι η πολιτική.
Οι πολιτικοί δεν βρίσκουν λύσεις επειδή δεν είναι εκπαιδευμένοι για κάτι τέτοιο.
Πολύ λίγοι άνθρωποι σήμερα σκέφτονται τί είναι αυτό που πραγματικά βελτιώνει τη ζωή τους.
Είναι τα χρήματα;
Προφανώς όχι. Δεν μπορεί κανείς να φάει τα χρήματα, ούτε να τα βάλει στο αυτοκίνητο για να πάρει μπρός.
Είναι η πολιτική;
Το μόνο που μπορούν να κάνουν οι πολιτικοί είναι να δημιουργούν νόμους, να εγκρίνουν κονδύλια και να κηρύττουν πολέμους.
Είναι η θρησκεία;
Και βέβαια όχι, η θρησκεία δε δημιουργεί άλλο απο αόριστη συναισθηματική ανακούφιση, σε όσους την ζητούν.
Το πραγματικό δώρο που έχουμε σαν ανθρώπινα όντα,
που είναι αποκλειστικά υπεύθυνο για κάθε βελτίωση στη ζωή μας, είναι η τεχνολογία.
Τι είναι η τεχνολογία; Τεχνολογία είναι ένα μολύβι
που επιτρέπει να περνάμε τις ιδέες στο χαρτί για να επικοινωνήσουμε.
Είναι ένα αυτοκίνητο, που μας επιτρέπει να ταξιδεύουμε ταχύτερα απότι με τα πόδια.
Τεχνολογία είναι ένα ζευγάρι γυαλιά, που βοηθούν την όραση σε όποιον το χρειάζεται.
Η εφαρμοσμένη τεχνολογία είναι απλά μια προέκταση των ανθρώπινων ικανοτήτων,
που μειώνει την σωματική προσπάθεια, ελευθερώνοντας τους ανθρώπους απο κάποια προβλήματα.
Φανταστείτε τη ζωή σας σήμερα χωρίς τηλέφωνο, η φούρνο, η υπολογιστές ή αεροπλάνα.
Τα πάντα μέσα στο σπίτι που θεωρείτε δεδομένα, απο το κουδούνι μέχρι το τραπέζι και το πλυντήριο πιάτων είναι τεχνολογία
που προήλθε απο τη δημιουργική επιστημονική ιδιοφυία των συνανθρώπων τεχνικών.
Οχι απο τα χρήματα, την πολιτική ή τις θρησκείες. αυτά είναι απατηλά δομήματα.
“...και το να γράφουμε στους βουλευτές μας είναι φανταστικό. σας λένε "γράψε του βουλευτή αν θελεις κάτι."
Οι κύριοι στην Ουάσινγτον θα έπρεπε να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της τεχνολογίας. Της μελέτης των ανθρώπων, του εγκλήματος.
Όλα όσα σχηματίζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Δεν χρειάζεται να γράψετε στον βουλευτή σας.
Τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί που τους ανατέθηκε μια τέτοια δουλεια;
Το μέλλον παρουσιάζει μεγάλες δυσκολίες..και το ερώτημα των πολιτικών είναι: Πόσο θα κοστίσει το εγχείρημα;
Το ερώτημα δεν είναι: πόσο θα κοστίσει, αλλά:
Εχουμε τους πόρους; Και πράγματι έχουμε τους πόρους σήμερα ώστε να στεγάσουμε τον καθένα,
να χτίσουμε νοσοκομεία σε όλο το κόσμο, να χτίσουμε σχολεία παντού,
με τον καλύτερο εξοπλισμό σε εργαστήρια για διδασκαλία και ιατρικές έρευνες.
Βλέπετε, τα έχουμε όλα αυτά, όμως είμαστε σε ένα χρηματικό σύστημα και σε αυτό υπάρχει το όφελος."
Και ποιός είναι ο θεμελιώδης μηχανισμός που οδηγεί το κερδοφόρο σύστημα εκτός απο το προσωπικό όφελος;
Τι είναι αυτό που διατηρεί αυτή την ανταγωνιστική λογική;
Είναι η υψηλή αποτελεσματικότητα και απόδοση; Όχι, αυτό δεν είναι μέρος του σχεδίου τους.
Τίποτα απο όσα παράγονται στην χρηματική κοινωνία δεν είναι καθόλου αποδοτικό η αποτελεσματικό.
Αν ήταν, δεν θα υπήρχε βιομηχανία επισκευών αυτοκινήτων εκατομμυρίων δολλαρίων ετησίως.
Ούτε ο μέσος όρος ζωής των ηλεκτρονικών θα ήταν λιγότερο απο τρείς μήνες, πρίν θεωρηθούν απαρχαιωμένα.
Είναι η αφθονία; Και βέβαια όχι.
Η αφθονία, καθώς βασίζεται σε νόμους προσφοράς και ζήτησης, είναι στη πραγματικότητα κάτι αρνητικό.
Εαν μια εταιρία διαμαντιών βρεί δέκα φορές περισσότερα διαμάντια απο το συνηθισμένο
σημαίνει οτι η παροχή διαμαντιών αυξήθηκε
που σημαίνει οτι το κόστος και το κέρδος ανα τεμάχιο πεφτει.
Το γεγονός είναι, η απόδοση, η διάρκεια και η αφθονία είναι εχθροί του κέρδους.
Για να το πούμε με λίγα λόγια, είναι ο μηχανισμός σπανιότητας που αυξάνει τα κέρδη.
Τί είναι η σπανιότητα; βασίζεται στο να κρατά τα προιόντα πολύτιμα.
Η ελάττωση της παραγωγής πετρελαίου αυξάνει την τιμή. Η διατήρηση της έλλειψης διαμαντιών κρατά την τιμή ψηλά.
Καίνε τα διαμάντια στο Αδαμαντορυχείο Κιμπερλυ. Ειναι απο άνθρακα. αυτό διατηρεί την τιμή ψηλά.
Αρα λοιπόν, τι σημαίνει για την κοινωνία όταν η σπανιότητα,
είτε φυσική είτε ως προϊόν διαχείρισης αποτελεί ωφέλιμη συνθήκη για τη βιομηχανία;
Σημαίνει οτι η επάρκεια και η αφθονία δεν θα επέλθουν ποτέ σε ένα κερδοσκοπικό σύστημα.
Διότι πολύ απλά είναι αντίθετο στην ίδια τη φύση του συστήματος.
Ετσι, είναι αδύνατον να έχουμε έναν κόσμο χωρίς πολέμους ή φτώχια.
Είναι αδύνατον να εξελίσσουμε την τεχνολογία συνεχώς στις πιο αποδοτικές και παραγωγικές της μορφές.
Και ακόμα πιο τραγικά, είναι αδύνατον να περιμένουμε απο τους ανθρώπους να συμπεριφέρονται πραγματικά ηθικά.
Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη λέξη ένστικτο επειδή δεν μπορούν να δικαιολογούνται για την συμπεριφορά τους.
Απλώς κάθονται και κρίνουν με την ελλιπή τους μόρφωση,
και λένε πράγματα όπως "έτσι είναι οι άνθρωποι" και "η απληστία είναι κάτι το φυσικό" λες και το έχουν δουλέψει για χρόνια.
Και οτι δεν είναι πιο φυσικό απο το να φοράς ρούχα.
Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να εξαλείψουμε τις πηγές των προβλημάτων.
Να εξαλείψουμε τις διαδικασίες που παράγουν την απληστία, το φανατισμό και τις προκαταλήψεις.
Την εκμετάλλευση των συνανθρώπων και τον ελιτισμό. Να εξαλείψουμε την ανάγκη για φυλακές και καλοπέραση.
Πάντα είχαμε αυτά τα προβλήματα, γιατί πάντα ζούσαμε μέσα στην ανέχεια και την ανταλλαγή,
και τα χρηματικά συστήματα που παράγουν την ανέχεια.
Εαν εξαλείψεις τις συνθήκες που προκαλούν τις αποκαλούμενες κοινωνικά απαράδεκτες συμπεριφορές, τότε δέν θα υπάρχουν.
Ενας λέει: "ακούστε, δεν είναι έμφυτες;" Οχι, δεν είναι!
Δεν υπάρχει ανθρώπινη φύση, υπάρχει ανθρώπινη συμπεριφορά, και αυτή αλλάζει διαρκώς στην διάρκεια της ιστορίας.
Δεν γεννιόμαστε με στενομυαλιά, απληστία, διαφθορά και μίσος. Ολα αυτά τα παίρνουμε απο την κοινωνία μας.
Ο πόλεμος, η φτώχεια, η διαφθορά, η πεινα, η δυστυχία και τα βάσανα δεν θα αλλάξουν μέσω ενός χρηματικού συστήματος.
Δηλαδή, θα υπάρξει ελάχιστη ουσιαστική αλλαγή.
Θα χρειαστεί ο επανασχεδιασμός του πολιτισμού μας, των αξιών και να σχετίζονται με την δυνατότητα τροφοδοσίας απο τον πλανήτη
όχι με κάποια ανθρώπινη γνώμη ή πολιτικές δηλώσεις για το πως πρέπει να είναι ο κόσμος.
Ή για τις θεωρίες κάποιας θρησκείας σχετικά με τις ανθρώπινες σχέσεις.
Και με αυτά ακριβώς ασχολείται το πρόγραμμα Venus.
Η κοινωνία για την οποία θα μιλήσουμε,
είναι μια κοινωνία ελεύθερη απο παλιές προκαταλήψεις,
καταδίκες, φυλακές, αστυνομική βία και νόμους.
Ολοι οι νόμοι θα χαθούν
Όπως και τα επαγγέλματα που δεν έχουν πλέον χρησιμότητα,
όπως οι χρηματιστές, τραπεζίτες, διαφημιστές.
Εξαφανισμένα! Για πάντα!
Γιατί δεν έχουν πλέον χρησιμότητα
όταν καταλάβουμε οτι είναι η τεχνολογία
που πηγάζει απο την ανθρώπινη ευφυία
που απελευθερώνει την ανθρωπότητα και βελτιώνει την ποιότητα ζωής.
Οταν συνειδητοποιούμε οτι ο πιό σημαντικός μας στόχος
πρέπει να είναι η έξυπνη διαχείριση των πόρων της Γής.
Γιατί, απο αυτές τις φυσικές πηγές είναι που ανακτούμε τα υλικά
για να συνεχίσουμε τον δρόμο της ακμής.
Κατανοώντας το αυτό, μπορούμε να δούμε
οτι τα χρήματα ουσιαστικά λειτουργούν σαν φραγμός σε αυτές τις πηγές
καθώς, φαινομενικά τα πάντα έχουν οικονομικό κόστος.
Και γιατί χρειαζόμαστε χρήματα για να διασφαλίσουμε αυτές τις πηγές;
Λόγω της πραγματικής η υποτιθέμενης σπανιότητας.
Συνήθως δεν πληρώνουμε για τον αέρα ή το νερό της βρύσης,
γιατί υπάρχουν σε τόση αφθονία
που το να πωλούνται θα στερείτο νοήματος.
Οπότε, μιλώντας λογικά,
Εάν οι πηγές και οι τεχνολογίες εφαρμοσμένες ωστε να δημιουργούν τα πάντα στην κοινωνία μας
όπως σπίτια, πόλεις και μεταφορές
ήταν σε αρκετά υψηλή αφθονία,
δεν θα υπήρχε λόγος να πωλείται το ο,τιδήποτε.
Ανάλογα, εάν οι αυτοματισμοί και τα μηχανήματα ήταν τόσο εξελιγμένα
ωστε να ανακουφίζουν τους ανθρώπους απο την εργασία
δεν θα υπήρχε λόγος να δουλεύουμε.
Και με αυτές τις κοινωνικές απαιτήσεις επιλυμένες,
δεν θα υπήρχε λόγος να χρησιμοποιούμε χρήματα.
Οπότε το ύστατο ερώτημα παραμένει:
Εχουμε πάνω στη Γη αρκετές πηγές και πόρους
και την τεχνογνωσία
για να δημιουργήσουμε μια κοινωνία τέτοιας αφθονίας
που όλα όσα έχουμε τώρα θα ήταν διαθέσιμα δωρεάν
και χωρίς την ανάγκη υποταγής σε εργασία;
Ναι, τα έχουμε!
Εχουμε ήδη τους πόρους και την τεχνολογία να τα αξιοποιήσουμε όλα αυτά στο ελάχιστο,
μαζί με την ικανότητα να ανεβάσουμε τα βιοτικά επίπεδα τόσο ψηλά
που οι άνθρωποι του μέλλοντος θα κοιτούν πίσω στον πολιτισμό μας
και θα περιγελούν με το πόσο πρωτόγονη και ανώριμη ήταν η κοινωνία μας.
Αυτό που προτείνει το πρόγραμμα Venus
είναι ένα εντελώς διαφορετικό σύστημα
που αναβαθμισμένο με τη σημερινή γνώση.
Ποτέ δεν θέσαμε στους επιστήμονες τον προβληματισμό
του σχεδιασμού μιας κοινωνίας που θα εξαλείψει τις βαρετές και μονότονες εργασίες
που θα εξουδετέρωνε τα μεταφορικά ατυχήματα
που θα έδινε υψηλότερα βιωτικά επίπεδα στους ανθρώπους
που θα απομάκρυνε τα δηλητήρια απο τις τροφές μας
και που θα μας έδινε άλλες πηγές ενέργειας, καθαρές και αποδοτικές.
Μπορούμε να το κάνουμε αυτό εκεί έξω.
Μια οικονομία που θα βασίζεται σε πόρους.
Η μέγιστη διαφορά μεταξύ μιας οικονομίας φυσικών πόρων κι ένα χρηματικό σύστημα
είναι οτι η οικονομία πόρων ενδιαφέρεται πραγματικά για τον άνθρωπο
και για την ευημερία του,
ενώ το χρηματικό σύστημα έχει διαστρεβλωθεί τόσο
που το ενδιαφέρον για τους ανθρώπους έρχεται πράγματι σε δεύτερη μοίρα.
εαν υπάρχει καθόλου.
Τα προιόντα που δημιουργούνται έχουν μια χρησιμότητα:
Του πόσα χρήματα μπορείς να βγάλεις.
Εάν υπάρχει πρόβλημα στην κοινωνία και δεν μπορείς να βγάλεις χρήματα απο τη λύση του,
τότε δεν θα λυθεί.
Η οικονομία φυσικών πόρων απέχει κατά πολύ απο όλα όσα έχουν δοκιμασθεί.
και με όλη μας την σημερινή τεχνολογία μπορούμε να δημιουργήσουμε αφθονία.
Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ωστε να βελτιώσει τη ζωή του καθενός.
Αφθονία σε όλο τον κόσμο, αν χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία με σοφία
και συντηρήσουμε το περιβάλλον
Είναι ένα πολύ διαφορετικό σύστημα
και είναι δύσκολο να μιλάμε γι αυτό
επειδή το κοινό δεν είναι αρκετά καλά πληροφορημένο
σχετικά με την κατάσταση της τεχνολογίας
Ενέργεια
Σήμερα δεν χρειάζεται πλέον να καίμε ορυκτά καύσιμα
Δεν χρειαζόμαστε τίποτα που να μολύνει το περιβάλλον.
Υπάρχουν πολλές διαθέσιμες μορφές ενέργειας
Οι εναλλακτικές ενεργειακές λύσεις που προωθούνται απο το κατεστημένο, όπως
το υδρογόνο, η βιομάζα κι ακόμα τα πυρηνικά είναι εξαιρετικά ελλιπή, επικίνδυνα
και υπάρχουν μόνο για να συντηρούν την κερδοσκοπική δομή που δημιούργησε η βιομηχανία
Αν δούμε πέρα απο την προπαγάνδα και τις αυτοεξυπηρετούμενες λύσεις
που μας προβάλλουν οι εταιρίες ενέργειας
βλέπουμε έναν φαινομενικά ατέλειωτο χείμαρρο
καθαρής, άφθονης και ανανεώσιμης ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρισμού.
Η ηλιακή και αιολική ενέργεια είναι γνωστές στο κοινό.
Όμως το πραγματικό δυναμικό αυτών των μέσων παραμένει ανέκφραστο.
Η ηλιακή ενέργεια έχει τόση αφθονία
που μία ώρα φωτός το μεσημέρι περιέχει περισσότερη ενέργεια
απο όση καταναλώνει όλος ο πλανήτης σε έναν χρόνο.
αν μπορούσαμε να εγκλωβίσουμε το 1/100 αυτής ο κόσμος δεν θα χρειαζόταν ποτέ ξανά
το πετρέλαιο, το αέριο ή κάτι άλλο.
Το ερώτημα δεν είναι η διαθεσιμότητα
αλλά η τεχνολογία για την τιθάσευσή της.
Και υπάρχουν πολλά εξελιγμένα μέσα σήμερα
που θα μπορούσαν να επιτύχουν ακριβώς αυτο,
εάν δεν εμποδίζονταν απο την ανάγκη για ανταγωνιστικό μερίδιο αγοράς
απο τα καθιερωμένα οικοδομήματα ενέργειας.
Έπειτα υπάρχει η αιολική ενέργεια.
Η αιολική ενέργεια για καιρό διακηρυσσόταν ως αδύναμη.
Και ότι καθώς εξαρτάται απο την γεωγραφική τοποθεσία, είναι μη πρακτική.
Αυτό απλά δεν είναι αλήθεια.
Το Αμερικανικό τμημα ενέργειας παραδέχτηκε το 2007
οτι εάν εκμεταλλευόμασταν τον άνεμο σε μόνο τρείς απο τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ
θα μπορούσαμε να τροφοδοτήσουμε ολόκληρο το έθνος.
Υπάρχουν επίσης τα σχετικά άγνωστα μέσα της παλλιροιακής και κυματικής ενέργειας.
Η παλλιροιακή ενέργεια πηγάζει απο τις αλλαγές της παλλίροιας των ωκεανών.
Η εγκατάσταση στροβίλων που εκμεταλλεύονται αυτή την κίνηση παράγει ενέργεια.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι τώρα έχουν χαρακτηριστεί κατάλληλες 42 τέτοιες τοποθεσίες
Υπολογίζοντας οτι το 34% ολόκληρης της ενέργειας του Η.Β. θα μπορούσε να προέρχεται απο εκεί.
Η κυματική δύναμη που εξάγει ενέργεια απο την επιφανειακή κίνηση των ωκεανών
υπολογίζεται σε ένα παγκόσμιο δυναμικό των 80.000 Τεραβάτ ετησίως.
Αυτό σημαίνει οτι το 50% της παγκόσμιας ενέργειας θα μπορούσε να παράγεται μόνο απο αυτό το μέσο.
Τώρα, είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε οτι
η παλλιροική, κυματική, ηλιακή και αιολική ενέργεια
δεν απαιτούν κανενός άλλου είδους σπατάλη ενέργειας προκειμένου να τιθασευθούν,
σε αντίθεση με τον άνθρακα, το πετρέλαιο, το αέριο, τη βιομάζα, το υδρογόνο και όλα τα άλλα
Αυτά τα τέσσερα μέσα συνδυαστικά, εάν τιθασευθούν σωστά μέσω της τεχνολογίας
θα μπορούσαν να τροφοδοτούν τον πλανήτη για πάντα.
Εχοντας πει αυτά, τυχαίνει να υπάρχει κι άλλη μια μορφή καθαρής, ανανεώσιμης ενέργειας, που υπερισχύει όλων.
Η Γεωθερμική ενέργεια.
η Γεωθερμική ενέργεια χρησιμοποιεί αυτό που αποκαλείται "εξόρυξη θερμότητας"
Που, μέσω μιας απλής διαδικασίας με τη χρήση του νερού, μπορεί να δημιουργήσει τεράστια ποσά καθαρής ενέργειας.
Το 2006, μια αναφορά του ΜΙΤ σχετικά με την γεωθερμική ενέργεια αποκάλυψε ότι
13.000 zetajule ενέργειας είναι επι του παρόντος διαθέσιμα στη γη,
με την πιθανότητα των 2.000 ZJ να μπορούν εύκολα να διοχετευτούν με εξελιγμένη τεχνολογία.
Η συνολική κατανάλωση όλων των χωρών του πλανήτη είναι περίπου
μισό ΖεταΤζάουλ το χρόνο.
Αυτό σημαίνει περίπου 4000 χρόνια αξιοποιήσιμης πλανητικής ενέργειας
με αυτό και μόνο το μέσο.
Και αν σκεφτούμε οτι η θερμική ενέργεια της γης
ανανεώνεται συνεχώς, αυτη η ενέργεια είναι πραγματικά αστείρευτη.
Θα μπορούσε να χρησιμοποιειται για πάντα!
Αυτές οι πηγές ενέργειας είναι μόνο μερικές απο τα καθαρά, ανανεώσιμα μέσα.
και καθώς περνάει ο καιρός, θα ανακαλύψουμε κι άλλα.
Η μεγάλη συνειδητοποίηση είναι οτι έχουμε ενεργειακή αφθονία, χωρίς την ανάγκη για ρύπανση,
παραδοσιακή συντήρηση ή, ακόμα, τιμολόγιο!
Και σχετικά με τις μεταφορές;
Τα κυρίαρχα μέσα μεταφοράς σήμερα είναι το αυτοκίνητο και το αεροπλάνο.
Και τα δύο χρειάζονται ορυκτά καύσιμα για να λειτουργήσουν.
Στην περίπτωση του αυτοκινήτου, η απαραίτητη τεχνολογία μπαταριών
για την τροφοδοσία ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου που θα πηγαίνει με πάνω απο 100μ.α.ω.
για περισσότερα απο διακόσια μίλια απόστασης με μία φόρτιση, ήδη υπαρχει
και υπήρξε εδώ και πολλά χρόνια.
Ωστόσο, λόγω της ευρεσιτεχνίας μπαταριών, που ελέγχεται απο την πετρελαική βιομηχανία,
που περιορίζει την ικανότητα τους για μερίδιο αγοράς,
μαζί με πολιτική πίεση που ασκείται απο την ενεργειακή βιομηχανία,
η προσβασιμότητα και διαθεσιμότητα αυτών των τεχνολογιών είναι περιορισμένη.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος, εκτός απο διεφθαρμένα κερδοσκοπικά ενδιαφέροντα
για να μην είναι κάθε όχημα στον πλανήτη ηλεκτρικό,
και απολύτως καθαρό, με μηδενικές απαιτήσεις σε βενζίνη.
Οσο για τα αεροπλάνα, είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε
οτι αυτός ο τρόπος ταξιδιού είναι αναποδοτικός,
δυσκίνητος, αργός και προκαλεί υπερβολικά πολλή ρύπανση.
Αυτό είναι ένα τρένο μαγνητικής αιώρησης.
Χρησιμοποιεί μαγνήτες για προώθηση.
Εξαρτάται απόλυτα απο ένα μαγνητικό πεδίο
και απαιτεί λιγότερο απο 2% της ενέργειας που χρησιμοποιείται
για το αεροπορικό ταξίδι. Το τρένο δεν έχει τροχούς,
άρα δεν υπάρχουν φθορές. Η τρέχουσα μέγιστη ταχύτητα
διαφόρων εκδοχών αυτής της τεχνολογίας
όπως αυτή χρησιμοποιείται στην Ιαπωνία, είναι 361 μ.α.ω.. (580 χ.α.ω.)
Ωστόσο αυτή η εκδοχή τεχνολογίας είναι πολύ ξεπερασμένη.
Ενας οργανισμός με το όνομα ΕΤ3 που συνδέεται με το πρόγραμμα Αφροδίτη,
έχει καταρτίσει ένα τρένο με διπλή βάση στήριξης που μπορεί να φτάσει τα 4000 μ.α.ω. (6.400χ.α.ω.)
Σε έναν ακίνητο και χωρίς τριβές σωλήνα που μπορεί να πάει στη στεριά και υποθαλάσσια.
Φανταστείτε να πηγαίνετε απο το Λος Αντζελες στη Νέα Υόρκη για ένα διάλειμμα για φαγητό.
ή απο την Ουάσινγκτον στο Πεκίνο, σε δυο ώρες.
Αυτό ειναι το μέλλον του ηπειρωτικού και διηπειρωτικού ταξιδιού.
Γρήγορο, καθαρό, με μόνο ένα κλάσμα της ενέργειας που χρησιμοποιείται σήμερα για τον ίδιο σκοπό.
Για την ακρίβεια, με την τεχνολογία μαγνητικής αιώρησης, τις εξελιγμένες μπαταρίες και τη γεωθερμική ενέργεια
δε θα υπάρχει λόγος να κάψουμε ορυκτά καύσιμα ποτέ ξανά.
Και θα μπορούσαμε να το κάνουμε απο τώρα, αν δεν μας εμπόδιζε αυτό το παραλυτικό κερδοσκοπικό κατασκέυασμα.
Τώρα η Αμερική ρέπει προς τον φασισμό.
Εχει μια κλίση απο την κυριαρχική της φιλοσοφία και τη θρησκεία ώστε να διατηρεί φασιστικές πρακτικές.
Η Αμερικανική βιομηχανία είναι κατα κύριο λόγο ένα φασιστικό καθεστώς.
Αν δεν το καταλάβετε αυτό, το επόμενο πρωί μπορεί να ξυπνήσετε σε μια δικτατορία.
Μας γαλουχούν σχετικά με τον σεβασμό που αποπνέει η εργασία. Εμένα μου μοιάζει με αμοιβόμενη σκλαβιά.
Σας μεγαλώνουν με την πεποίθηση οτι θα κερδίζετε το ψωμί σας με τον ιδρώτα σας.
Αυτό καθυστερεί τους ανθρώπους. Ελευθερώνοντας τον κόσμο απο την αγγαρεία και τις μονότονες εργασίες, τους ληστεύεις.
Στον κόσμο μας, που βασίζεται στις πηγές ενέργειας, οι μηχανές ελευθερώνουν τους ανθρώπους.
Βλέπετε, δεν μπορούμε να το φανταστούμε αυτό, διότι δεν βιώσαμε ποτέ έναν τέτοιο κόσμο.
Αν δούμε την ιστορία, βλέπουμε ένα ξεκάθαρο μοτίβο του μηχανικού αυτοματισμού να αντικαθιστά την εργασία.
Απο την εξαφάνιση του χειριστή ασανσέρ στην σχεδόν πλήρη αυτοματοποίηση ενός εργοστασίου αυτοκινήτων.
το γεγονός είναι οτι καθώς εξελισσεται η τεχνολογία, η ανάγκη για εργατικό δυναμικό συνεχώς θα μειώνεται.
Αυτό δημιουργεί μια σοβαρή σύγκρουση, που αποδεικνύει το ψεύδος του χρηματικού εργατικού συστήματος.
Γιατι η ανθρώπινη εργασία έρχεται σε άμεση σύγκρουση με την τεχνολογική ανάπτυξη.
Αρα δεδομένης της θεμελιώδους προτεραιότητας της βιομηχανίας για κέρδος,
οι άνθρωποι σταδιακά θα απολύονται συνεχώς για να αντικατασταθούν απο μηχανές.
Οταν η βιομηχανία προσλαμβάνει ένα μηχάνημα, αντί να μειώσει την εργάσιμη μέρα,
τότε κατηφορίζει. Χάνεις τη δουλειά σου, άρα δικαιολογείσαι να φοβάσαι τις μηχανές.
Σε μια υψηλή τεχνολογικά βασισμένη οικονομία,
Είναι λίγο το να πούμε οτι το 90% όλων των σημερινών εργασιών θα μπορεί να αναληφθεί απο μηχανές.
Ελευθερώνοντας τους ανθρώπους να ζήσουν τη ζωή τους χωρίς σκλαβιά. Γιατί αυτό ακριβώς είναι το νόημα της τεχνολογίας.
Και με τον καιρό, μεσω της νανοτεχνολογίας και άλλων εξελιγμένων μορφών επιστήμης
δεν είναι υπερβολή να δούμε περίπλοκες ιατρικές διαδικασίες να εκτελούνται επίσης απο μηχανές.
Και με βάση ένα σχέδιο με πολύ μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας απο τα αντίστοιχα ανθρώπινα.
Ο δρόμος είναι ανοιχτός, αλλά το χρηματικό οικοδόμημα που απαιτεί εργασία για έσοδα διακόπτει τη διαδικασία.
Οι άνθρωποι χρειάζονται δουλειές για να επιβιώσουν.
Το θέμα είναι οτι αυτό το σύστημα πρέπει να σταματήσει, αλλιώς ποτέ δεν θα ελευθερωθούμε και η τεχνολογία θα παραλύει συνεχώς.
Εχουμε μηχανές που καθαρίζουν τους υπονόμους και απελευθερώνουν τους ανθρώπους απο αυτό.
Οπότε δείτε τις μηχανές σαν προεκτάσεις της ανθρώπινης απόδοσης.
Επιπρόσθετα, πολλές σημερινές εργασίες δεν θα έχουν καμία θέση σε μια οικονομία βασισμένη σε πόρους.
Οπως ο,τι έχει να κάνει με το χρήμα, τη διαφήμιση και το ίδιο το νομικό σύστημα.
Γιατί χωρίς χρήμα, μια πλειοψηφία των σημερινών εγκλημάτων δε θα συνέβαινε ποτέ.
Φαίνεται οτι όλες οι μορφές εγκλήματος είναι απόρροια του χρηματικού συστήματος,
είτε άμεσα, είτε μέσω νευρώσεων που προκαλούνται απο οικονομική απογοήτευση.
Αρα οι ίδιοι οι νόμοι θα μπορούσαν να εξαφανιστούν.
Αντί να βάλουν μια πινακίδα που λέει "οδηγείτε προσεκτικά, γλιστράει" θα έπρεπε να βάλουν αντιολισθητικό στο οδόστρωμα, να μη γλιστράει.
Και όταν κάποιος μπαίνει σε ένα αμάξι μεθυσμένος
και το αμάξι κλυδωνίζεται πολύ,
υπάρχει ένα μικρό εκκρεμές
που αιωρείται και θα δώσει την εντολή στο αμάξι να σταματήσει.
- όχι νόμους. Λύσεις.
Βάλτε σόναρ και ραντάρ στα αυτοκίνητα, ώστε να μη μπορούν να συγκρουστούν.
Οι ανθρώπινοι νόμοι είναι απόπειρες
να χειριστούμε τα αναδυόμενα προβλήματα,
και αφού δεν ξέρουμε πως να τα λύσουμε,
φτιάχνουμε τους νόμους
Στις ΗΠΑ, την πιο ιδιωτικοποιημένη,
καπιταλιστική χώρα του πλανήτη,
δεν προξενεί έκπληξη
οτι έχει επίσης τον μεγαλύτερο πληθυσμό φυλακισμένων
στον κόσμο -και αυξάνονται κάθε χρόνο.
Στατιστικά, οι περισσότεροι απο αυτούς τους ανθρώπους,
είναι ανεκπαίδευτοι
και προέρχονται απο φτωχές, στερημένες κοινωνίες.
Και αντίθετα με την προπαγάνδα,
είναι οι κοινωνικές συνθήκες που
τους οδηγούν σε εγκληματική και βίαιη συμπεριφορά.
Ωστόσο η κοινωνία κοιτάζει απο την άλλη
και υποκινεί αυτό το σύστημα.
Η νομική και τα συστήματα κράτησης είναι απλώς περισσότερα παραδείγματα
του πως η κοινωνία αποφεύγει την εξέταση
των ριζικών αιτίων αυτής της συμπεριφοράς.
Κάθε χρόνο ξοδεύονται δισεκατομμύρια
σε φυλακές κι αστυνόμευση
ενώ μόνο ένα κλάσμα ξοδεύεται
σε προγράμματα για την ανέχεια
που είναι μια απο τις κυριότερες μεταβλητές
υπέυθυνες για το έγκλημα.
Και καθώς έχουμε ένα οικονομικό σύστημα,
που προτιμά και για την ακρίβεια δημιουργεί
την έλλειψη και την αποστέρηση, το έγκλημα δεν πρόκειται να σταματήσει.
αν οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση στα απαραίτητα για τη ζωή
χωρίς να υπηρετούν, χωρίς χρέη, ανταλλαγές κι εμπόριο, συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά.
Θέλετε όλα αυτά διαθέσιμα χωρίς τιμολόγηση.
όμως, πρέπει να έχουν μια τιμή.
Τι θα δίνει κίνητρο στους ανθρώπους;
Αν ο άνθρωπος παίρνει ο,τι χρειάζεται,
τότε απλά θα ξαπλώνουμε στον ήλιο.
Αυτός είναι ο μύθος που διαιωνίζουν.
Οι άνθρωποι στον πολιτισμό μας είναι εκπαιδευμένοι στο να πιστεύουν
ότι το χρηματικό σύστημα δημιουργεί ερεθίσματα:
Εάν έχουν πρόσβαση στα πάντα, τότε για ποιό λόγο να θέλουν να κάνουν πράγματα;
Θα έχαναν το ελατήριό τους.
Αυτό σας μαθαίνουν για να υπερασπίζεστε το χρηματικό σύστημα.
Αν βγάλετε τα χρήματα απο το σενάριο,
θα υπάρχουν διαφορετικά κίνητρα, πολύ διαφορετικά κίνητρα.
Οταν οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση στα απαραίτητα για τη ζωή,
τα κίνητρά τους αλλάζουν.
Τί θα λέγατε για το φεγγάρι και τα άστρα;
Νέα ερεθίσματα αναδύονται.
Εαν δημιουργήσετε μια ζωγραφιά, που απολαμβάνετε,
θα απολαμβάνετε και να την χαρίσετε σε άλλους, όχι να την πουλήσετε.
Νομίζω οτι η περισσότερη εκπαίδευση που έχω δει μέχρι σήμερα
ουσιαστικά προετοιμάζει ανθρώπους για δουλειά.
Είναι εξειδικευτική, δεν απλώνεται.
Ο κόσμος δεν ξέρει πολλά για διαφορετικά αντικείμενα.
Δεν νομίζω οτι θα πείσετε τον κόσμο να πάει στον πόλεμο,
αν γνώριζαν πολλά για πολλά πράγματα.
Νομίζω οτι η εκπαίδεύση ειναι κυρίως ρουτίνα
και δεν εκπαιδεύονται στο να λύνουν προβλήματα,
δεν τους δίνονται τα εργαλεία, συναισθηματικά ή μέσα στον τομέα τους,
για το πως να κάνουν κριτική σκέψη.
Σε μια κοινωνία πόρων, η εκπαίδευση θα ήταν πολύ διαφορετική.
Η μεγαλύτερη έγνοια της κοινωνίας μας είναι η πνευματική ανάπτυξη.
και η κινητοποίηση των ανθρώπων
προς το μεγαλύτερό τους δυναμικό.
Γιατί η φιλοσοφία μας είναι
οτι όσο πιο έξυπνοι γίνονται οι άνθρωποι θα γίνονται και πιο πλούσιοι για τον κόσμο,
γιατί ο καθένας θα είναι συντελεστής.
Οσο πιο έξυπνα είναι τα παιδιά σας,
τόσο καλύτερη θα γίνεται η ζωή μας.
Διότι θα συνεισφέρουν πιο δημιουργικά στο περιβάλλον
και στη ζωή μας.
Γιατί όλα όσα επινοούμε
σε μια κοινωνία πόρων
θα εφαρμόζεται στην κοινωνία.
Δε θα υπάρχει τίποτα που να τη κρατάει πίσω.
Πατριωτισμός, όπλα, στρατοί, πολεμικό ναυτικό,
όλα αυτά είναι σημάδια
οτι δεν είμαστε ακόμα πολιτισμένοι.
Τα παιδιά θα ρωτούν τους γονείς τους:
Δεν είχατε καταλάβει την αναγκαιότητα των μηχανών;
Μπαμπά, δεν μπορούσες να δείς ότι ο πόλεμος ήταν αναπόφευκτος,
όταν κατασκεύαζες την έλλειψη αγαθών;
Δεν ήταν προφανές;
Φυσικά το παιδί θα καταλάβει
οτι είστε στενόμυαλοι -μεγαλωμένοι για να υπηρετείτε
τα κατεστημένα ιδρύματα.
Είμαστε τόσο απαίσια, άρρωστη κοινωνία, που δεν θα μπούμε στα βιβλία της ιστορίας.
Θα πούν απλά οτι τα μεγάλα έθνη έπαιρναν την γη απο τα μικρότερα, με τη βία.
Θα έχουμε την ιστορία να μιλάει για την διεφθαρμένη μας συμπεριφορά απο την απαρχή του πολιτισμένου κόσμου.
Αυτό βέβαια όταν όλα τα έθνη δουλέψουν μαζί.
Η παγκόσμια ένωση, η κοινή εργασία για το καλό όλων των ανθρώπων και χωρίς κανείς να είναι υποτελής σε κάποιον άλλο.
Χωρίς κοινωνικές τάξεις, είτε είναι τεχνικός ελιτισμός ή κάθε ελιτισμός, θα έχουν σβηστεί απο την γη.
Η "πολιτεία" δεν κάνει τίποτα, επειδή δεν υπάρχει "πολιτεία".
Το σύστημα που προτείνω, μια παγκόσμια οικονομία βασιζόμενη σε φυσικούς πόρους δεν είναι τέλειο,
είναι απλά πολύ καλύτερο απο αυτό που έχουμε. Δεν μπορούμε να φτάσουμε την τελειότητα.
"Η χώρα μου είναι ο κόσμος..και η θρησκεία μου είναι το να κάνω το καλό." Thomas Paine, 1737-1809
Οι αξίες της κοινωνίας μας, που εμφανίσθηκαν μέσω συνεχών πολέμων, διαφθοράς, καταπιεστικών νόμων,
κοινωνική ταξικοποίηση, άσχετες προκαταλήψεις, περιβαλλοντική καταστροφή,
και μια δεσποτική, κοινωνικά αδιάφορη, κερδοσκοπική κυρίαρχη τάξη
είναι βασικά το αποτέλεσμα συλλογικής άγνοιας δύο εκ των βασικότερων επιγνώσεων που μπορούν να έχουν οι άνθρωποι για την πραγματικότητα.
Τις αναδυόμενες και συμβιωτικές απόψεις των φυσικών νόμων.
Η αναδυόμενη φύση της πραγματικότητας είναι οτι όλα τα συστήματα, γνώση, κοινωνία, τεχνολογία, φιλοσοφία, ή κάθε δημιούργημα
θα έχει, όταν απελευθερωθεί, διαρκή αλλαγή.
Αυτό που σήμερα μας φαίνεται κοινότοπο, όπως η σύγχρονη επικοινωνία και οι μεταφορές,
θα ήταν αφάνταστα στους αρχαίους καιρούς.
Παρόμοια, το μέλλον θα έχει τεχνολογίες και συνειδητοποιήσεις
και κοινωνικές δομές που ούτε φανταζόμαστε στο παρόν.
Περάσαμε απο την αλχημεία στη χημεία, απο το γεωκεντρικό στο ηλιοκεντρικό,
απο την πεποίθηση οτι οι δαίμονες ευθύνονται για τις ασθένειες στη σύγχρονη ιατρική.
Αυτή η εξέλιξη δεν δείχνει σημάδια τέλους,
και είναι αυτή η γνώση που μας καθοδηγεί σε έναν δρόμο συνεχούς ανάπτυξης και προόδου.
Στατική εμπειρική γνώση δεν υπάρχει, μάλλον είναι η επίγνωση της ανάδυσης των συστημάτων, που πρέπει να αναγνωρίσουμε.
Αυτό σημαίνει να είμαστε ανοικτοί σε νέες πληροφορίες διαρκώς, ακόμα κι αν απειλείται η νοοτροπία μας και άρα, η ταυτότητά μας.
Δυστυχώς η κοινωνία σήμερα απέτυχε να το αναγνωρίσει αυτό,
και το κατεστημένο συνεχίζει να παραλύει την ανάπτυξη με την διατήρηση απαρχαιωμένων κοινωνικών δομών.
Παρόμοια, ο πληθυσμός υποφέρει απο τον φόβο της αλλαγής.
Διότι η αντίληψη τους θέτει μια στατική ταυτότητα και το να προκαλείς τις πεποιθήσεις του ισοδυναμεί με προσβολή και αδιακρισία.
Γιατί το να κάνεις λάθος είναι συνυφασμένο με την αποτυχία, ενώ κανονικά θα έπρεπε να το επικροτούμε.
Γιατί έτσι εξυψώνεται κανείς σε ένα νέο επίπεδο κατανόησης, διευρύνοντας την αντίληψή του.
Η αλήθεια είναι, οτι δεν υπάρχει έξυπνο ανθρώπινο όν,
γιατί είναι απλά θέμα χρόνου μέχρι την αναθεώρηση, αλλαγή ή εξάλειψη των ιδεών του.
Και αυτή η τάση διατήρησης ενός συστήματος πεποιθήσεων,
που τις προστατεύει απο νέες, πιθανόν μεταλλακτικές πληροφορίες, δεν είναι παρά μια μορφή πνευματικού υλισμού.
Το χρηματικό σύστημα διαιωνίζει αυτον τον υλισμό, όχι μόνο μέσω των αυτοσυντηρούμενων δομών του,
μα επίσης και μέσω αμέτρητων ανθρώπων
που εγκεφαλοπλύθηκαν σε τυφλη και απερίσκεπτη διατήρηση αυτών των δομών,
κι έγιναν έτσι αυτοδιόριστοι φρουροί αυτου του κατεστημένου.
Πρόβατα, που πλέον δεν χρειάζονται τσοπανόσκυλο να τα ελέγχει.
Γιατί ελέγχονται αναμεταξύ τους, εξοστρακίζοντας αυτούς που ξεφεύγουν απο το κοπάδι.
Η τάση αντίστασης στην αλλαγή και διατήρησης του κατεστημένου για χάρη της ταυτότητας,
της άνεσης, της δύναμης και του κέρδους είναι απολύτως ανεπαρκής,
και θα παράγει μόνο περισσότερη ανισορροπία, διάλυση και εντελώς αμετάκκλητα, την καταστροφή.
Είναι ώρα να αλλάξουμε.
Απο κυνηγοι και τροφοσυλλέκτες, στην αγροτική επανάσταση, στην βιομηχανική επανάσταση, το μοτίβο είναι ξεκάθαρο.
Είναι ώρα για ένα νέο κοινωνικό σύστημα που αντανακλά τις σημερινές μας συνειδητοποιήσεις.
Το χρηματικό σύστημα είναι προϊόν μιας χρονικής περιόδου που η έλλειψη ήταν πραγματικότητα.
Τωρα, με την ακμή της τεχνολογίας, δεν σχετίζεται πλέον με την κοινωνία. Χάνεται, μαζί με την ανώμαλη συμπεριφορά που κουβαλούσε.
Παρόμοια, οι κυριαρχικές κοσμοθεωρήσεις όπως οι θεϊστικές θρησκείες λειτουργούν με την ίδια κοινωνική ασχετοσύνη.
Ο Ισλαμισμός, ο Χριστιανισμός, ο Ιουδαισμός, ο Ινδουισμός και όλες οι άλλες λειτουργούν σαν φραγμοί προσωπικής και κοινωνικής ανάπτυξης.
Γατί κάθε ομάδα διαιωνίζει μια κλειστή κοσμοθεώρηση.
Και αυτή η πεπερασμένη θεώρηση που προβάλλουν απλά δεν είναι δυνατη σε ένα αναδυόμενο σύμπαν.
Κι όμως, η θρησκεία κατάφερε να κρύψει την επίγνωση αυτής της ανάδυσης
ενσταλλάζοντας την ψυχολογική διαστροφή της πίστης στους ακολούθους της.
όπου η λογική και οι νέες πληροφορίες απορρίπτονται για χάρη παραδοσιακών, πεπαλαιωμένων πεποιθήσεων.
Η άποψη του θεού, είναι πραγματικά μια μέθοδος δικαιολόγησης για την φύση των πραγμάτων
Τον παλιό καιρό, οι άνθρωποι δεν ήξεραν αρκετά για το πως σχηματίζονται τα πράγματα, πως λειτουργεί η φύση.
Ετσι έφτιαξαν τις δικές τους ιστορίες και δημιούργησαν τον θεό κατ'εικόνα και ομοίωση τους.
Ενας τύπος που θυμώνει όταν οι άνθρωποι δεν συμπεριφέρονται σωστά.
Δημιουργεί πλημμύρες και σεισμούς, και λένε οτι είναι θεϊκή πράξη.
Μια γρήγορη ματιά στην καταπιεσμένη ιστορία των θρησκειών αποκαλύπτει οτι ακόμα και οι θεμελιώδεις μύθοι
είναι αναδυόμενες κορυφώσεις που αναπτύσσονται μέσω της επιρροής ανα τον χρόνο.
για παράδειγμα ένα κύριο δίδαγμα του Χριστιανισμού είναι ο θάνατος και η ανάσταση του Χριστού.
Αυτή η διδαχή είναι τόσο σημαντική που η ίδια η Βίβλος αναφέρει
‘Κι αν ο Χριστός δεν αναστηθεί, τότε οι διδαχές μας είναι ξιπασμένες, το ίδιο και η πίστη σας."
Ωστόσο είναι πολύ δυσκολο να πάρουμε κυριολεκτικά αυτή τη σημείωση,
καθώς όχι μόνο δεν υπάρχει προηγούμενη πηγή αναφοράς αυτού του γεγονότος στην κοσμική ιστορία,
αλλά η γνώση του τεράστιου αριθμού προ-χριστιανικών σωτήρων που επίσης πέθαναν και αναστήθηκαν
τοποθετεί αμέσως αυτή την ιστορία στο πεδίο της μυθολογίας, μέσω της διασταύρωσης των ιστοριών.
Πρώιμες εκκλησιαστικές μορφές όπως ο Τορτουλιανός το τραβούν πολύ μακρια, ώστε να σπάσουν αυτούς τους συνδέσμους,
υποστηρίζοντας οτι μέχρι και ο διάβολος προκάλεσε αυτές τις ομοιότητες.
Αναφέροντας, τον 2ο αιώνα οτι "ο διάβολος, που δουλειά του είναι να μεταλάσσει την αλήθεια,
μιμείται τα ακριβή γεγονότα των Αγίων Γραφών.
Βαπτίζει τους πιστούς του και υπόσχεται άφεση αμαρτιών..
εξυμνεί την ευλογία του άρτου και φέρει το σύμβολο της ανάστασης.
Ας αναγνωρίσουμε λοιπόν την δολιότητα του διαβόλου, που αντέγραψε πράγματα απο όσα είναι Ιερά.
Κάτι ιδιαίτερα θλιβερό, πάντως, είναι οτι αν πάρουμε την ιδέα οτι οι ιστορίες του Χριστιανισμού
του Ιουδαισμού, του Ισλαμισμού και όλες τις άλλες σαν καθαρά ιστορικά φαινόμενα
και τα αποδεχτούμε για αυτό που πραγματικά είναι,
δηλαδη αλληγορικές εκφράσεις που πηγάζουν απο διαφορους πολιτισμούς,
θα δούμε οτι οι θρησκείες μοιράζονται έναν κοινό μίτο.
Και είναι αυτός ο κοινός παράγοντας που πρέπει να αναγνωρισθεί και να εκτιμηθεί.
Η θρησκευτική πίστη προκάλεσε περισσότερες διαλύσεις και συγκρούσεις απο κάθε άλλη ιδεολογία.
Ο χριστιανισμός απο μόνος του αριθμεί πάνω απο 34000 διαφορετικές υποομάδες.
Η ίδια η βίβλος αποτελεί αντικείμενο έρευνας
Όταν τη διαβάζεις, λες, "Νομίζω οτι ο Ιησούς εννοούσε αυτό, ο Ιώβ εννοούσε εκείνο.
Μα όχι! εννοούσε αυτό." Κι έτσι έχουμε τους Λουθηριανούς,
τους Επταήμερους Χιλιαστές, τους Καθολικούς και, μια εκκλησία διαχωρισμένη δεν είναι καθόλου εκκλησία.
Και αυτό το θέμα του διαχωρισμού, χαρακτηριστικού όλων των θεϊστικών θρησκειών, μας φέρνει στη δεύτερη αποτυχία συνείδησης:
Στη λανθασμένη υπόθεση του διαχωρισμού μέσω της απόρριψης της συμβιωτικής σχέσης της ζωής.
Εκτός απο την κατανόηση του ότι όλα τα φυσικά συστήματα είναι αναδυόμενα,
όπου όλες οι εκφάνσεις της πραγματικότητας συνεχώς αναπτύσσονται, αλλάζουν, ακόμα και διαγράφονται,
πρέπει επίσης να καταλάβουμε ότι όλα τα συστήματα είναι στην πραγματικότητα νοητοί φραγμοί, απλά για συζήτηση.
Διότι δεν υπάρχει ανεξαρτησία στη φύση.
Η φύση στο σύνολό της είναι ένα ενοποιημένο σύστημα αλληλοεξαρτούμενων μεταβλητών,
η κάθε μια ως αιτία και αντίδραση, τα οποία υπάρχουν μόνο ως ενοποιημένο σύνολο.
Δεν βλέπουμε τον σύνδεσμο με το περιβάλλον,
οπότε φαίνεται σα να είμαστε ελεύθεροι, τριγυρνώντας.
Αφαιρέστε το οξυγόνο και πεθάναμε όλοι αμέσως.
Αφαιρέστε τα φυτά, πεθαίνουμε. Και χωρίς τον ήλιο,
όλα τα φυτά πεθαίνουν. Αρα είμαστε συνδεδεμένοι.
Πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ'οψη μας την ολότητα.
Αυτή δεν είναι αποκλειστικά ανθρώπινη εμπειρία στον πλανήτη,
είναι μια συνολική εμπειρία. Και ξέρουμε οτι δεν ζούμε χωρίς φυτά και ζώα.
Ξέρουμε οτι δεν επιβιώνουμε χωρίς τα 4 στοιχεία, καταλαβαίνετε;
Και λοιπόν, πότε θα αρχίσουμε να τα συνειδητοποιούμε αυτά;
Αυτο σημαίνει επιτυχία.
Η επιτυχία εξαρτάται απο το πόσο καλά συνδεόμαστε με τα πάντα γύρω μας.
Γνωρίζω πολύ καλά οτι ο εγγονός μου πιθανότατα δεν μπορεί να ελπίζει να κληρονομήσει έναν επαρκή,
ειρηνικό, σταθερό, δίκαιο κόσμο εκτός κι αν κάθε παιδί που μεγαλώνει σήμερα στην Αιθιοπία,
στην Ινδονησία, στη Βολιβία, στη Παλαιστίνη, στο Ισραήλ, έχει την ίδια προσδοκία.
Πρέπει να φροντίσουμε την κοινότητα συνολικά, αλλιώς θα υπάρξουν σημαντικά προβλήματα.
Και τώρα πρέπει να δούμε οτι όλος ο κόσμος είναι η κοινότητα.
Και πρέπει όλοι να φροντίσουν όλους έτσι. Και δεν είναι μόνο μια κοινότητα ανθρώπων,
είναι και μια κοινωνία φυτών και ζώων και στοιχείων.
Και πρέπει πραγματικά να το καταλάβουμε αυτο. Αυτό θα μας φέρει επίσης χαρά και ευχαρίστηση.
Αυτό είναι που λείπει απο τις ζωές μας τώρα.
Μπορεί να ονομαστεί πνευματικότητα, αλλά γεγονός είναι οτι η ευτυχία έρχεται μέσα απο αυτόν τον σύνδεσμο
Αυτό είναι το καλό μας πνεύμα. Αυτή είναι πλευρά μας που πραγματικά το νιώθει, βαθιά μέσα σας.
Είναι αυτό το συναρπαστικό, θαυμάσιο συναίσθημα, που το καταλαβαίνεις μόνο μόλις το νιώθεις.
Δεν το παίρνεις απο τα χρήματα, το παίρνεις απο την σύνδεση.
"Αυτό κι αν είναι κίνδυνος για τη χώρα.
Πως θα συνεχίσουμε να φτιάχνουμε πυρηνικά όπλα, με πιάνετε;
Τι θα απογίνουν οι βιομηχανίες όπλων,όταν συνειδητοποιήσουμε οτι είμαστε όλοι ένα;
Θα μας γαμήσει την οικονομία. μια οικονομία ψεύτικη έτσι κι αλλιώς.
κάτι που θα ήταν πραγματικό σπασιμο. Τώρα καταλαβαίνετε γιατί φρικάρει η κυβέρνηση
στην ιδέα της ανευ όρων αγάπης.” Bill Hicks
“Πιστεύω ότι η άοπλη αλήθεια και η άνευ όρων αγάπη θα έχουν την τελευταία λέξη στην πραγματικότητα.”
Dr. Martin Luther King Jr, 1929-1968
Μόλις καταλάβουμε οτι η ακεραιότητά μας ως αυτόνομες υπάρξεις
εξαρτάται απόλυτα απο την ακεραιότητα των πάντων γύρω μας,
Τότε θα έχουμε καταλάβει το νόημα της άνευ όρων αγάπης.
Γιατί η αγάπη είναι ρεαλιστικότητα, και το να βλέπεις τα πάντα σαν εσένα
και εσένα ώς τα πάντα δεν έχει περιορισμούς,
γιατί, πραγματικά, είμαστε όλοι ένα.
“αν είναι αλήθεια οτι προερχόμαστε απο το κέντρο ενός άστρου, κάθε άτομο του καθενός απο το κέντρο ενός άστρου,
τότε είμαστε όλοι το ίδιο πράγμα.
ακόμα κι ένας αυτόματος πωλητής τσιγάρων στον δρόμο είναι φτιαγμένος απο άτομα που προήλθαν απο άστρο.
Όλα αυτά ανακυκλώθηκαν χιλιάδες φορές, όπως κι εσείς κι εγώ. Άρα, υπάρχω μόνο εγώ εκει έξω.
Και άρα τί φοβόμαστε; τί είναι αυτό που αποζητά την ανακούφιση;
Τίποτα. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθούμε, γιατί είναι όλοι εμείς.
Το πρόβλημα είναι ότι αποχωριστήκαμε απο τη γέννησή μας και μας δώσαν μια ταυτότητα και εξατομικευθήκαμε.
αποχωριστήκαμε απο την ενότητα κι αυτό είναι που εκμεταλλεύεται η θρησκεία.
Το οτι οι άνθρωποι έχουν αυτή τη λαχτάρα να γίνουν μέρος του συνόλου ξανά.
Ετσι εκμεταλλεύεται αυτό.
Το αποκαλούν θεό, λένε ότι έχει κανόνες και νομίζω οτι είναι σκληρό.
Νομίζω οτι μπορείτε να το κάνετε και χωρίς θρησκεία” - George Carlin, 1937-2008
“Ενας εξωγήινος που θα ερευνούσε τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπινων κοινωνιών
θα έβρισκε αυτές τις διαφορές ασήμαντες σε σύγκριση με τις ομοιότητες.
Οι ζωές μας, το παρελθόν και το μέλλον μας, είναι δεμένα με τον Ηλιο, τη Σελήνη και τα αστέρια
Εμείς οι άνθρωποι, είδαμε τα άτομα που απαρτίζουν την φύση και τις δυνάμεις που σχημάτισαν αυτό το έργο.
Κι εμείς, που ενσωματώνουμε τα μάτια και αυτιά και σκέψεις του κόσμου,
αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε για την καταγωγή μας
αστρική ύλη που διερωτάται για τα άστρα,
οργανωμένα σύνολα δεκάδων δισεκατομμυρίων δισεκατομμυρίων ατόμων,
που αναλογίζονται για την εξέλιξη της φύσης,
Εντοπίζοντας το μακρύ μονοπάτι που τον οδήγησε στη συνείδηση εδώ στον πλανήτη Γη...
Η αφοσίωσή μας ανήκει στα είδη και στον πλανήτη.
Μιλούμε εκ μέρους της Γης.
Η υποχρέωσή μας να ανθίσουμε δεν είναι μόνο απέναντι στον εαυτό μας, αλλά και στον πανάρχαιο κι αχανή Κόσμο απο τον οποίο πηγάζουμε.
Είμαστε ένα είδος. Είμαστε αστρική ύλη μαζεύει αστρικό φως.
“Ποιός μιλά για τη Γη;" - Carl Sagan, 1934-1996
είναι ώρα να διεκδικήσουμε την ενότητα που τα απαρχαιωμένα κοινωνικά συστήματα κατέστρεψαν,
και να εργαστούμε μαζί για να δημιουργήσουμε μια παγκόσμια κοινωνία, όπου όλοι φροντίζονται και όλοι είναι πραγματικά ελεύθεροι.
Τα προσωπικά σας πιστεύω, όποια και αν είναι, δεν έχουν καμία αξία μπροστά στην αναγκαιότητα της ζωής.
Ολοι οι άνθρωποι γεννιόμαστε γυμνοί, με ανάγκη για ζεστασιά, φαγητό, νερό, καταφύγιο.
Όλα τα άλλα είναι πρόσθετα.
Αρα, το πιό σημαντικό ζήτημα είναι ο ευφυής διαχειρισμός των πηγών ενέργειας του πλανήτη.
Αυτό είναι αδύνατον να επιτευχθεί σε ένα χρηματικό σύστημα,
γιατί το κυνήγι του κέρδους είναι το κυνήγι του προσωπικού συμφέροντος, και άρα ή ανισορροπία είναι εγγενής.
Ταυτόχρονα, οι πολιτικοί είναι άχρηστοι. Γιατί τα μεγαλύτερα προβλήματά μας είναι τεχνικά, όχι πολιτικά.
Επιπρόσθετα, ιδεολογίες που διαχωρίζουν την ανθρωπότητα όπως οι θρησκείες, χρειάζονται ισχυρή προβολή στην κοινωνία για την αναγνώριση των αξιών τους,
των σκοπών τους και της κοινωνικής τους σχετικότητας. Ελπίζουμε οτι με το χρόνο η θρησκεία θα χάσει τον υλισμό της
και τις προκατειλημμένες της βάσεις και θα τεθεί στο χρησιμότατο πεδίο της Φιλοσοφίας.
το θέμα είναι, ότι κοινωνία σήμερα πάει ανάποδα
με πολιτικούς να μιλούν συνεχώς για προστασία και ασφάλεια αντί για δημιουργία
ενότητα και πρόοδο.
Μόνο η Αμερική ξοδεύει τώρα περίπου 500 δισεκατομμύρια $ το χρόνο για άμυνα.
Αυτά αρκούν για να στείλουν κάθε απόφοιτο λυκείου σε τετραετή κολλεγιακή φοίτηση.
Τη δεκαετια του '40, το πρόγραμμα Μανχάταν δημιούργησε το πρώτο όπλο μαζικής καταστροφής.
Αυτό το πρόγραμμα έδωσε δουλειά σε 130.000 ανθρώπους, με ένα τεράστιο οικονομικό κόστος.
Φανταστείτε πώς θα ήταν η ζωή μας αν αυτή η ομάδα επιστημόνων,
αντί να συνεργαστεί για το σκότωμα, εργαζόταν για την δημιουργία ενός αυτόνομου κόσμου αφθονίας.
Η ζωή σήμερα θα ήταν πολύ διαφορετική αν αυτός ήταν ο σκοπός τους.
Αντί για όπλα μαζικής καταστροφής,
είναι ώρα να εξαπολύσουμε κάτι πολύ πιο ισχυρό.
Όπλα Μαζικής Δημιουργίας.
Η πραγματική μας θεϊκότητα έγκειται στην δημιουργική μας ικανότητα.
Και οπλισμένοι με την κατανόηση των συμβιωτικών συνδεσμων της ζωής,
οδηγούμενοι απο την αναδυόμενη φύση της πραγματικότητας
δεν υπάρχει τίποτα που να μη μπορούμε να κάνουμε.
Φυσικά, αντιμετωπίζουμε σοβαρούς φραγμούς με τη μορφή κατεστημένων δομών ισχύος που αρνούνται να αλλάξουν.
Στην καρδιά αυτών των δομών είναι το νομισματικό σύστημα. Οπως εξηγήθηκε νωρίτερα
η κλασματική αποθεματική πολιτική είναι μια μορφή σκλαβιάς μέσω του χρέους,
όπου είναι κυριολεκτικά αδύνατον να έχουμε μια ελεύθερη κοινωνία. Μετά, ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς,
χρησιμοποιεί το χρέος για να υποδουλώνει τον κόσμο και να χειρίζεται έθνη σαν υποτακτικούς για μια χούφτα εταιρίες και πιλιτικούς.
Εκτός απο αυτές τις προφανείς ανηθικότητες, το ίδιο το σύστημα βασίζεται στον ανταγωνισμό,
που καταστρέφει αμέσως την πιθανότητα συνεργασιών μεγάλης κλίμακας για το κοινό καλό.
παραλύοντας έτσι κάθε απόπειρα για πραγματική παγκόσμια αυτονομία.
Αυτά τα οικονομικά κι εταιρικά δομήματα είναι τώρα απαρχαιωμένα,
και πρέπει να ξεπεραστούν.
Φυσικά δεν είμαστε τόσο αφελείς πιστεύοντας οτι η οικονομική κι επιχειρηματική ελιτ θα συμφωνήσει,
γιατί θα χάσουν δύναμη κι έλεγχο.
Ετσι πρέπει να ληφθεί άμεση ειρηνική και υψηλά στρατηγική δράση.
Η πιο ισχυρή κίνηση δράσης είναι και η πιό απλή.
Πρέπει να αλλάξουμε τη συμπεριφορά μας για να αναγκάσουμε το σύστημα να ακούσει την επιθυμία μας.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΨΟΥΜΕ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.
Ο μόνος τρόπος να αλλάξει το κατεστημένο είναι με την άρνησή μας να συμμετάσχουμε.
ενώ συνεχώς να επισημαίνουμε τα ατέλειωτα λάθη και τις φθορές του.
Δεν πρόκειται να παραδώσουν το νομισματικό σύστημα, λόγω του σχεδίου πρότασης μας.
Το σύστημα πρέπει να αποτύχει, και πρέπει οι άνθρωποι να χάσουν την εμπιστοσύνη τους στους εκλεγμένους ηγέτες.
αυτό θα είναι ένα μεγάλο σημείο καμπής, αν το πρόγραμμα Αφροδίτη προταθεί σαν πιθανή εναλλακτική.
Αν όχι, φοβούμαι τις συνέπειες.
Οι τάσεις τώρα δείχνουν οτι η χωρα μας χρεοκοπεί.
Πιθανότατα θα κινηθεί προς μια στρατιωτική δικτατορία,
για να προλάβει εξεγέρσεις και ολοκληρωτική κοινωνική καταστροφή.
Μόλις οι ΗΠΑ καταρρεύσουν, όλοι οι υπόλοιποι πολιτισμοί θα περάσουν παρόμοιες κρίσεις.
Ηδη απο τώρα, το οικονομικό σύστημα είναι στο χείλος της κατάρρευσης, λόγω των χαμηλών του εσόδων
ο έλεγχος ισοτιμιών έδειξε το 2003 ότι οι τόκοι του Αμερικανικού εθνικού χρέους
θα υπερτερούν της ικανότητας αποπληρωμής σε λιγότερο απο δεκα χρόνια.
Αυτό θεωρητικά σημαίνει ολική πτώχευση της αμερικανικής οικονομίας και σημαντικές επιπτώσεις παγκοσμίως.
Μετά το κλασματικό αποθεματικό χρηματικό σύστημα θα φτάσει στα θεωρητικά όρια διόγκωσης
και τα κλεισίματα τραπεζών που βλέπετε είναι μονο η αρχή.
να γιατί ο πληθωρισμός είναι στα ύψη, τα χρέη σε επίπεδα ρεκόρ και η κυβέρνηση
και το Εθνικό Νομισματικό αιμορραγούν νέο χρήμα για να μπαλώσουν το σάπιο σύστημα.
Γιατί ο μόνος τρόπος να διατηρηθούν οι τράπεζες είναι κάνοντας περισσότερα χρήματα.
Και ο μόνος τρόπος να κάνεις χρήματα είναι να δημιουργείς περισσότερο χρέος και πληθωρισμό.
Είναι απλά θέμα χρόνου πρίν γυρίσει ο τροχός
και κανείς δεν προθυμοποιείται να κάνει νέα δάνεια καθώς οι καθυστερήσεις θα αυξάνονται και οι άνθρωποι θα αδυνατούν να πληρώσουν τα παλιά τους δάνεια.
Τότε η διόγκωση του χρήματος θα σταματήσει και οι κατασχέσεις θα ξεκινήσουν σε πρωτόγνωρη κλίμακα.
Τελειώνοντας ένα εκατονταετές πυραμιδοειδές σχηματικό. Έχει ήδη ξεκινήσει.
Αρα, οφείλουμε να εκθέσουμε αυτή την οικονομική αποτυχία χρησιμοποιώντας αυτή την αδυναμία προς όφελός μας.
Ορίστε μερικές προτάσεις:
Ενα. εκθέστε τις τραπεζικές απάτες.
Οι Citibank, JP Morgan Chase, και Bank of America είναι οι πιο ισχυροί ελεγκτές του σάπιου Ομοσπονδιακού Αποθεματικού ταμείου.
Είναι ώρα να μποϋκοτάρουμε αυτά τα ιδρύματα.
Αν έχετε τραπεζικό λογαριασμό ή πιστωτική σε κάποια απο αυτά, μεταφέρετέ τα σε άλλη τράπεζα.
Αν έχετε δάνειο, διακανονίστε το σε άλλη τράπεζα.
αν έχετε αποθεματικά τους, πουλήστε τα. Αν εργάζεστε γι αυτούς, παραιτηθείτε.
Αυτή η κίνηση θα εκφράσει την απέχθεια για τις πραγματικές δυνάμεις πίσω απο το τραπεζικό καρτέλ γνωστό΄ως Ομοσπονδιακό Αποθεματικό.
Και δημιουργήστε γνώση για την απάτη του ίδιου του τραπεζικού συστήματος.
Δύο. Απορρίψτε τις ειδήσεις στην TV.
Επισκευθείτε τους ανερχόμενους ανεξάρτητους πράκτορες στο Ιντερνετ για την πληροφόρησή σας.
CNN, NBC, ABC, FOX και όλα τα άλλα παρουσιάζουν προ-φιλτραρισμένα νέα για να διατηρήσουν του κατεστημένο.
Με τέσσερις εταιρίες να κατέχουν όλα τα μεγάλα ΜΜΕ.
η αντικειμενική πληροφόρηση είναι αδύνατη.
Αυτή είναι και η πραγματική ομορφιά του Ιντερνετ.
Και το κατεστημένο έχει χάσει τον έλεγχο λόγω αυτής της ελεύθερης ροής πληροφοριών.
Πρέπει να προστατεύουμε το Ιντερνετ διαρκώς, καθώς είναι πραγματικός σωτήρας τώρα.
Τρία. Ποτέ μην επιτρέψετε στον εαυτό σας, την οικογένειά σας ή όποιον γνωρίζετε να καταταγεί στο στρατό.
Είναι ένα απαρχαιωμένο ίδρυμα, που χρησιμοποιείται αποκλειστικά στη διατήρηση ενός συστήματος που πλέον δεν μας αφορά.
Οι Αμερικανοί στρατιώτες στο Ιράκ εργάζονται για αμερικανικές εταιρίες, όχι για τον λαό.
η προπαγάνδα μας αναγκάζει στην πεποίθηση οτι ο πόλεμος είναι φυσικός και ο στρατός είναι ένα αξιότιμο ίδρυμα.
Τότε αν είναι φυσικός, γιατί έχουμε 18 αυτοκτονίες καθημερινά απο Αμερικανούς Βετεράνους με διαταραχές μετατραυματικού στρές;
αν είναι τόσο αξιότιμοι, γιατί το 25% των άστεγων είναι βετεράνοι;
τέσσερα. Σταματήστε την υποστήριξη ενεργειακών εταιριών.
αν μένετε σε μονοκατοικία, βγείτε απο το δίκτυο.
Ερευνήστε τρόπους να φτιάξετε μόνοι σας το σπίτι σας αυτόνομο κι αυτάρκες με καθαρή ενέργεια.
Η ηλιακή, η αιολική και άλλες ανανεώσιμες πηγές είναι πλέον προσβάσιμες για τους καταναλωτές,
και σκεπτόμενοι τις συνεχώς αυξανούμενες τιμές των παραδοσιακών ενεργειών,
με τον καιρό θα γίνει μια φτηνότερη επένδυση.
Αν οδηγείτε, πάρετε το μικρότερο αυτοκίνητο που μπορείτε και
σκεφτείτε τρόπους μετατροπής του σε υβριδικό, ηλεκτρικό,
ή να λειτουργεί με άλλα καύσιμα πέραν του συστήματος.
Πέντε. Απορρίψτε το πολιτικό σύστημα.
Η ψευδαίσθηση της δημοκρατίας είναι μια προσβολή για την ευφυία μας.
Σε ένα νομισματικό σύστημα, δεν υπ'αρχει δημοκρατία και ούτε υπήρξε ποτέ.
έχουμε δυο πολιτικά κόμματα που ανήκουν στην ίδια ομάδα εταιρικών λομπιστών.
Τοποθετούνται εκεί απο τις εταιρίες,
με δημοτικότητα πλαστή απο τα ΜΜΕ.
Σε ένα εν γένει διεφθαρμένο σύστημα, η αλλαγή προσωπικού κάθε λίγα χρόνια έχει πολύ λίγη σημασία.
Αντί να προσποιείστε οτι αυτο το πολιτικό παιχνίδι έχει νόημα, συγκεντρώστε την ενέργειά σας στην αλλαγή του αποτυχημένου συστήματος.
Εξι. συμμετέχετε στο κίνημα.
Πηγαίνετε στο thezeitgeistmovement.com και βοηθήστε μας να δημιουργήσουμε το μαζικότερο κίνημα κοινωνικής αλλαγής που έγινε ποτέ.
Πρέπει να κινητοποιήσουμε και να ενημερώσουμε τους πάντες για τις εγγενείς διαφθορές του τρέχοντος συστήματος...
μαζί με τη μόνη πραγματικά βιώσιμη λύση,
να ανακηρυχθούν όλοι οι φυσικοί πόροι ως κοινή πανανθρώπινη κληρονομία,
ενώ να ενημερωθούν όλοι για την πραγματική διάσταση της τεχνολογίας
και πως μπορούμε να είμαστε όλοι ελεύθεροι αν ο κόσμος δουλεύει μαζί, αντι να πολεμά.
Η επιλογή είναι δική σας.
Μπορείτε να είστε σκλάβοι του χρηματικού συστήματος και να παρακολουθείτε τους συνεχείς πολέμεους,
τις καταπιέσεις και την αδικία παγκοσμίως ενώ θα εξημερώνετε τον εαυτό σας με ηλίθια διασκέδαση και υλιστικά σκουπίδια;
ή μήπως να συγκεντρώσετε την ενέργειά σας σε αληθινή, με νόημα, ολιστική, διαρκή αλλαγή,
που έχει τη ρεαλιστική ικανότητα να στηρίζει και να εέυθερώνει όλους, χωρίς κανέναν να μένει πίσω.
Ομως στο τέλος η πιό δραστική αλλαγή πρέπε να συμβεί μέσα σας.
Η πραγματική επανάσταση είναι μια επανάσταση της συνείδησης,
και ο κάθε ένας απο μας πρέπει πρώτα να συντρίψει τον διαιρετικό, υλιστικό θόρυβο που μας έμαθαν σαν αληθινό,
ενώ θα ανακαλύπτει, θα μεγεθύνει και θα συντονίζεται με το σήμα της πραγματικής εμπειρικής ενότητας.
Εξαρτάται απο σας.
“Αυτό που κάνουμε σε όλες αυτές τις συζητήσεις εδώ, είναι να δούμε αν πράγματι δεν μπορούμε να επιφέρουμε μεταμόρφωση του νου.
Όχι να δεχόμαστε τα πράγματα όπως είναι, αλλά να τα καταλάβουμε,
να μπούμε μέσα τους, να τα εξετάσουμε, να δώσετε την καρδιά και το νου σας και ολες σας τις δυνάμεις για να μάθετε.
Έναν διαφορετικό τρόπο ζωής.
Μα, εξαρτάται απο εσάς και όχι κάποιον άλλο.
Γιατί σε αυτό δεν υπάρχει δάσκαλος, μαθητής, δεν υπαρχει ηγέτης,
δεν υπάρχει γκουρού, άρχοντας ή σωτήρας.
εσείς οι ίδιοι είστε ο δάσκαλος, και ο μαθητής,
εσείς είστε ο άρχοντας, εσείς ο γκουρού, εσείς ο ηγέτης,
είστε τα πάντα!
Και το να κατανοείς, είναι το να μετασχηματίζεις αυτό που υπάρχει.” - J. Krishnamurti
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ!
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Peter Joseph και την ομάδα του για αυτό το αποστωμοτικό Ντοκιμαντέρ.
Τον Jeff Hemry για την καλλιτεχνική απόδοση.
Ελάτε στο κίνημα, www.thezeitgeistmovement.com
Ελέγξτε τις ομάδες του facebook.
Μοιραστείτε τη γνώση
και ανοίξτε το μυαλό σας!
Ετοιμαστείτε για την Ημέρα Ζ.
Η σωτηρία είναι κοντά
Regards from Sociology and Fine Arts universities Solidarity -unity- creation